การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อต้องการศึกษาฟังก์ชันการผลิต และต้นทุนการใช้ทรัพยากรภายในประเทศของอุตสาหกรรมการเลี้ยงโคนมในประเทศไทย โดยทำการศึกษาจากสมาชิกสหกรณ์โคนม 3 แห่งคือ สหกรณ์โคนมมวกเหล็กสหกรณ์โคนมนครปฐม และสหกรณ์โคนมหนองโพ จำนวน 414 ฟาร์ม ในการศึกษาฟังก์ชันการผลิตใช้รูปแบบสมการการผลิตแบบคอบบ์-ดักลาส เป็นตัวแบบในการคำนวณหาค่าความยืดหยุ่นของผลผลิต ตลอดจนผลตอบแทนของการขยายขนาดการผลิตของฟาร์มโคนมของสมาชิกสหกรณ์แต่ละแห่ง คือสหกรณ์โคนมมวกเหล็ก สหกรณ์โคนมนครปฐม สหกรณ์โคนมหนองโพ ทุกสหกรณ์รวมกัน ฟาร์มขนาดใหญ่และฟาร์มขนาดเล็ก รวมทั้งใช้การคำนวณต้นทุนการใช้ทรัพยากรภายในประเทศ (Domestic ResourceCost:DRC) ซึ่งเป็นแนวคิดเกี่ยวกับการวัดต้นทุนค่าเสียโอกาสในรูปของปัจจัยการผลิตในประเทศของสินค้านั้น เพื่อให้ได้มาซึ่งการประหยัดเงินตราต่างประเทศสุทธิ 1 หน่วย ผลการศึกษาฟังก์ชันการผลิตพบว่า การเปลี่ยนแปลงของชั่วโมงแรงงาน ค่าอาหาร จำนวนที่ดินจำนวนแม่โค ค่าเสื่อมทุน และค่าใช้จ่ายอื่น ๆ รวมกันสามารถอธิบายการเปลี่ยนแปลงของปริมาณน้ำนมดิบของสมาชิกสหกรณ์โคนมมวกเหล็ก สหกรณ์โคนมนครปฐม สหกรณ์โคนมหนองโพ ทุกสหกรณ์รวมกันฟาร์มขนาดใหญ่ และฟาร์มขนาดเล็กได้ร้อยละ 75.2 74.6 82.0 74.1 64.5 และ 80.3 ตามลำดับการคำนวณค่าความยืดหยุ่นของผลผลิตของ สหกรณ์โคนมนครปฐม และสหกรณ์โคนมหนองโพพบว่า ค่าความยืดหยุ่นของจำนวนแม่โคมีค่าสูงที่สุด ในขณะที่ของทุกสหกรณ์รวมกัน ฟาร์มขนาดใหญ่ และฟาร์มขนาดเล็กนั้นค่าความยืดหยุ่นของค่าใช้จ่ายอื่น ๆ มีค่าสูงที่สุด เมื่อพิจารณาผลตอบแทนต่อการขยายขนาดการผลิตทั้งของสมาชิกสหกรณ์โคนมทุกแห่ง รวมทั้งฟาร์มขนาดใหญ่ และฟาร์มขนาดเล็กพบว่า ล้วนให้ผลตอบแทนต่อการขยายขนาดการผลิตเพิ่มทั้งสิ้น (Increasing Return to Scale) นอกจากนั้นต้นทุนการใช้ทรัพยากรภายในประเทศในการเลี้ยงโคนมของสหกรณ์โคนมมวกเหล็ก สหกรณ์โคนมนครปฐม และสหกรณ์โคนมหนองโพได้ค่า DRC เท่ากับ 0.9770 0.7553 และ 0.9871 ตามลำดับ ค่า DRC ซึ่งมีค่าน้อยกว่า 1 หมายความว่าการเลี้ยงโคนมเพื่อผลิตน้ำนมดิบของสหกรณ์โคนมทั้ง 3 แห่ง มีความได้เปรียบโดยเปรียบเทียบ เมื่อคำนึงถึงต้นทุนค่าเสียโอกาสในรูปของการใช้ปัจจัยการผลิตในประเทศ