การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาและวิเคราะห์ว่าระบบกฎหมายและกระบวนการระงับข้อพิพาทของแกตต์ 1947 สามารถตอบสนองต่อความพยายามในการคุ้มครองทรัพยากรร่วมของโลกได้หรือไม่ โดยศึกษาจากกรณีคดี Tuna-Dolphin จากการศึกษาพบว่า ข้อกำหนดทางสิ่งแวดล้อมเข้ามามีความเกี่ยวพันกับหลักการค้าเสรีของแกตต์แต่กฎเกณฑ์ของแกตต์ 1947 ที่มีอยู่ไม่สามารถตอบสนองต่อการคุ้มครองทรัพยากรร่วมของโลก จึงมีความจำเป็นที่จะต้องประสานความสัมพันธ์ทางกฎหมายการค้าและสิ่งแวดล้อม โดยวิเคราะห์จากคำตัดสินคดีTuna-Dolphin ในประเด็นดังต่อไปนี้ 1) การใช้และการตีความข้อยกเว้นมาตรา XX 2) การอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาตินอกอาณาเขตของรัฐ 3) การใช้มาตรการทางการค้าโดยฝ่ายเดียวของสหรัฐอเมริกา4) การใช้มาตรการทางการค้าที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของกระบวนการผลิต 5) กลไกและกระบวนการระงับข้อพิพาทของแกตต์ จากการวิเคราะห์ประเด็นข้างต้น ปรากฎว่าบทบัญญัติและกระบวนการของแกตต์มีข้อบกพร่องอยู่หลายประการที่ไม่สามารถตอบสนองต่อการคุ้มครองทรัพยากรร่วมของโลก จึงได้รวบรวมข้อเสนอต่างๆรวมทั้งข้อดีและข้อเสียของแต่ละข้อเสนอไว้ และในตอนท้ายของการวิจัยได้เสนอแนวทางในการแก้ปัญหาไว้สองประการ 1) ข้อเสนอในระยะยาว คือ การแก้ไขบทบัญญัติแกตต์ 2) ข้อเสนอในระยะสั้น คือ การนำความตกลงว่าด้วยสิ่งแวดล้อมระหว่างประเทศมาขอยกเว้นจากแกตต์ โดยอาศัยกระบวนวิธีการขอยกเว้นตามมาตรา XXV : 5