การวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและวิเคราะห์แนวทางการอนุวัตการกฎหมายไทยในการป้องกันการนำเข้าของชนิดพันธุ์ต่างถิ่น ควบคุม หรือกำจัดชนิดพันธุ์ต่างถิ่นซึ่งคุกคามระบบนิเวส ถิ่นที่อยู่อาศัยหรือชนิดพันธุ์อื่นตามอนุสัญญาว่าด้วยความหลากหลายทางชีวภาพ ผลการวิจัยพบว่ากฎหมายไทยในปัจจุบันไม่สามารถป้องกันการนำเข้า ควบคุมหรือกำจัดชนิดพันธุ์ต่างถิ่นซึ่งคุกคามต่อระบบนิเวศ ถิ่นที่อยู่อาศัยหรือชนิดพันธุ์อื่นอย่างเพียงพอโดยกฎหมายไทยไม่มีการประเมินความเสี่ยงของชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่นำเข้า รวมถึงไม่มีบทบัญญัติในเรื่องความรับผิดของผู้นำเข้าชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่ส่งผลกระทบเสียหายต่อความหลากหลายทางชีวภาพอย่างเพียงพอ การวิจัยในเรื่องนี้จึงได้เสนอให้มีการอนุวัตการในเรื่องชนิดพันธุ์ต่างถิ่นซึ่งสามารถทำได้สองกรณีโดยในกรณีที่ประเทศไทยยังไม่ให้สัตยาบันอนุสัญญาฯ ประเทศไทยสามารถเลือกที่จะปฏิบัติตามพันธกรณีเฉพาะเท่าที่เหมาะสมกับประเทศซึ่งได้แก่ การประเมินความเสี่ยงของชนิดพันธุ์ต่างถิ่นและความรับผิดของผู้นำเข้าชนิดพันธุ์ต่างถิ่น ส่วนในกรณีที่ประเทศไทยให้สัตยาบันอนุสัญญาฯ ประเทศไทยต้องอนุวัติการตามพันธกรณีโดยต้องมีการประเมินความเสี่ยงในการพิจารณาการอนุญาตนำเข้าและกำหนดเรื่องความรับผิดของผู้นำเข้าชนิดพันธุ์ต่างถิ่นโดยใช้หลักผู้นำเข้าเป็นผู้จ่าย นอกจากนี้ต้องส่งเสริมให้มีการจำแนกวินิจฉัยและติดตามตรวจสอบ การวิจัยและฝึกอบรม การให้ความรู้และความตระหนักแก่สาธารณชน การส่งเสริมความร่วมมือทางวิชาการและวิทยาศาสตร์และการจัดการทางการเงินเพื่อที่ประเทศไทยจะสามารถป้องกันอันตรายจากชนิดพันธุ์ต่างถิ่นได้อย่างมีประสิทธิภาพ