การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อที่จะศึกษาหาคำนิยามของบุคคลที่ถูกเรียกว่าแฮกเกอร์และหาคำตอบว่ารัฐควรจะมีนโยบายทางอาญาสำหรับบุคคลผู้นี้เช่นไร อีกทั้งหาแนวทางในการป้องกันการเข้าไปในระบบคอมพิวเตอร์โดยไม่ได้รับอนุญาตโดยทั่วไป ผลการวิจัยพบว่า ในปัจจุบันมีการใช้คำว่าแฮกเกอร์อย่างแพร่หลาย โดยไม่ทราบความหมายที่แน่นอน อีกทั้งเป็นคำในภาษาต่างประเทศ ดังนั้นในการกำหนดคำนิยามในภาษาไทยเพื่อผลในทางนิติศาสตร์ จึงเห็นควรสร้างความชัดเจนโดยกำหนดคำนิยามตามลักษณะของการกระทำอันได้แก่กิริยาการเจาะระบบคอมพิวเตอร์ ดังนั้นในทางนิตินัยแฮกเกอร์จึงหมายถึง ผู้เจาะระบบคอมพิวเตอร์โดยไม่ได้รับอนุญาต สำหรับนโยบายทางอาญาสำหรับผู้เจาะระบบคอมพิวเตอร์นั้น สามารถแยกพิจารณาได้เป็น4 ประการ คือ ประการแรก มาตรการทางอาญาควรกำหนดขึ้นเพื่อลดหรือจำกัดแรงจูงใจในการกระทำของผู้เจาะระบบคอมพิวเตอร์ ประการที่สอง ควรบัญญัติกฎหมายเป็นพิเศษเนื่องจากพบว่ากฎหมายที่มีอยู่ในปัจจุบันไม่สามารถรองรับกับผู้กระทำความผิดได้ ประการที่สาม ควรกำหนดวิธีการลงโทษและระดับของโทษตามลักษณะของแรงจูงใจ ประการที่สี่ ควรสร้างความร่วมมือและเพิ่มประสิทธิภาพของหน่วยงานต่างๆ ในกระบวนการยุติธรรม นอกจากนี้ในส่วนการป้องกันการเข้าไปในระบบคอมพิวเตอร์โดยไม่ได้รับอนุญาต ได้เสนอแนวทางในการกำหนดให้เป็นความผิดสำเร็จเมื่อมีการแรกเข้าไปในระบบคอมพิวเตอร์โดยไม่ได้รับอนุญาต เพื่อเป็นมาตรการแรกในการป้องกันการกระทำความผิดใดๆ ที่อาจจะเกิดขึ้น ภายหลังจากการเข้าไปในระบบคอมพิวเตอร์โดยไม่ได้รับอนุญาต และพบว่าเมื่อพิจารณาแนวทางดังกล่าวประกอบกับทฤษฎีทางกฎหมายอาญา สามารถเป็นทางเลือกหนึ่งในการที่จะนำไปใช้กับการกระทำความผิดต่อระบบคอมพิวเตอร์ในอนาคต