วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีจุดมุ่งหมายที่จะศึกษาวิเคราะห์โครงสร้างของวรรณกรรมนิทานจักรๆวงศ์ๆ ของไทย ตามแนวทฤษฎีโครงสร้างของวลาดิมีร์ พรอพพ์ นักคติชนวิทยาชาวรัสเซีย ผู้วิจัยได้นำวรรณกรรมนิทานของภาคต่างๆ จำนวน 61 เรื่อง มาวิเคราะห์เปรียบเทียบโครงสร้างของวรรณกรรมนิทานแต่ละภาค และสรุปโครงสร้างหลักของวรรณกรรมนิทานไทยโดยรวม วรรณกรรมนิทานจักรๆ วงศ์ๆ ของไทย อาจแบ่งโครงเรื่องออกได้เป็น 3 โครงเรื่อง คือโครงเรื่องแบบที่ 1 เรื่องเริ่มที่ตัวละครวัยเด็ก โครงเรื่องแบบที่ 2 เรื่องเริ่มที่ตัวละครวัยหนุ่มและโครงเรื่องแบบที่ 3 เรื่องเริ่มที่ตัวเอกมีภรรยาอยู่แล้ว ทั้งนี้ วรรณกรรมนิทานของบางภาคอาจมีโครงเรื่องครบทั้ง 3 โครงเรื่อง คือ ภาคกลาง และภาคใต้ และบางภาคอาจมีเพียง 2 โครงเรื่องเท่านั้น คือ ภาคเหนือ และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เมื่อนำตอนต่างๆ ในโครงเรื่องแต่ละแบบมารวมกันจะได้ลำดับตอนในวรรณกรรมนิทานจักรๆ วงศ์ๆ โดยรวมดังนี้ ตอนวัยเด็กตอนได้นาง ตอนได้นางครั้งที่สอง และตอนกลับเมือง ผลการวิจัยสรุปได้ว่า วรรณกรรมนิทานของแต่ละภาคมีโครงสร้างหลักที่รองรับและกำหนดลำดับพฤติกรรมและการดำเนินเรื่องของนิทาน และเมื่อเปรียบเทียบโครงสร้างหลักของวรรณกรรมนิทานแต่ละภาค พบว่ามีโครงสร้างร่วมกัน อันทำให้สามารถสรุปลักษณะของโครงสร้างหลักของวรรณกรรมนิทานจักรๆ วงศ์ๆ ของไทยโดยรวมได้ โครงสร้างหลักของนิทานไทยนี้ประกอบด้วยพฤติกรรมและการลำดับพฤติกรรมที่มีลักษณะเฉพาะของนิทานไทยที่ไม่เหมือนกับโครงสร้างหลักของนิทานรัสเซียที่พรอพพ์ใช้ ทำให้สรุปได้ว่านิทานในแต่ละวัฒนธรรมมีโครงสร้างหลักที่มีลักษณะเฉพาะของตนเองที่กำหนดการดำเนินเรื่องของนิทาน เช่นเดียวกับที่ภาษาแต่ละภาษามีไวยากรณ์เป็นของตนเอง