การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและหาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยด้านครอบครัวการปฏิบัติของครอบครัวกับลักษณะการเสพยาบ้าของวัยรุ่นที่เข้ารับการบำบัดในแผนกผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลธัญญารักษ์ กลุ่มตัวอย่างเป็นบิดามารดาของวัยรุ่นที่เสพติดยาบ้าจำนวน 358 คนและแฟ้มประวัติของวัยรุ่นที่เสพติดยาบ้า เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามเรื่องสัมพันธภาพระหว่างบิดามารดา (ค่าความเที่ยงเท่ากับ .92) การปฏิบัติของครอบครัว (ค่าความเที่ยงเท่ากับ .90) และแบบวิเคราะห์ลักษณะการเสพยาบ้าของวัยรุ่น ซึ่งผู้วิจัยสร้างขึ้น ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติทดสอบไคสแควร์ ผลการวิจัยพบว่า 1.บิดามารดาของวัยรุ่นที่เสพติดยาบ้าส่วนมากจบการศึกษาระดับประถมศึกษาลักษณะครอบครัวเป็นครอบครัวเดี่ยว รายได้ของครอบครัวพอกินพอใช้ สัมพันธภาพระหว่างบิดามารดาอยู่ในระดับปานกลาง 2. การปฏิบัติของครอบครัวต่อวัยรุ่นที่เสพติดยาบ้าอยู่ในระดับเหมาะสมมาก 3. วัยรุ่นที่เสพติดยาบ้าส่วนใหญ่เป็นเพศชาย มีอายุ 16-18 ปีเป็นจำนวนสูงสุด ลักษณะการเสพยาบ้าพบสูงสุดคือเสพทุกวัน วันละ 1 ครั้งค่าใช้จ่ายในการเสพยาบ้าวันละ 100 - 200 บาท และส่วนใหญ่เสพโดยวิธีสูดควันระเหย 4. การปฏิบัติของครอบครัว โดยรวม ด้านการตอบสนองความต้องการทางชีวภาพด้านการคงไว้ซึ่งการสื่อสารและสัมพันธภาพในครอบครัว และด้านการอบรมบทบาทที่เหมาะสมในสังคม มีความสัมพันธ์กับลักษณะการเสพยาบ้าของวัยรุ่นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนปัจจัยด้านครอบครัว ได้แก่ ระดับการศึกษาของบิดามารดา ลักษณะครอบครัว รายได้ของครอบครัว และสัมพันธภาพระหว่างบิดามารดา ไม่มีความสัมพันธ์กับลักษณะการเสพยาบ้าของวัยรุ่น