การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลอง เพื่อศึกษาถึงองค์ประกอบที่มีผลต่อการรับสาร โดยนำบทกลอนถวายความอาลัยแด่สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีมาใช้เป็นกรณีศึกษา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ทดลอง คือ นิสิตจำนวน 30 คน รับสารจากบทกลอน 12 สำนวน ด้วยวิธีการอ่านและการฟัง 4 รูปแบบคือ การอ่านในใจ, การอ่านออกเสียง, การฟังเสียงอ่านที่ระบุชื่อผู้ส่งสารที่มีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับ และการฟังเสียงอ่านที่ไม่ระบุชื่อผู้ส่งสาร จากการวิเคราะห์เนื้อหา พบว่า คำกลอนที่ผู้รับสารระบุว่าทำให้เกิดความสะเทือนใจเป็นคำกลอนที่มีจินตภาพมากกว่าคำกลอนที่ไม่มีจินตภาพภาพ ประเภทของคำกลอนที่มีจินตภาพที่ผู้รับสารระบุว่าทำให้เกิดความสะเทือนใจมากที่สุด คือ อุปมาอุปไมย และอธิพจน์ ในส่วนของการทดลองโดยใช้ค่าทางสถิติ (ค่าที) ทดสอบความแตกต่างรายคู่ระหว่างค่าเฉลี่ยความสะเทือนใจ พบว่า มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญระหว่างช่องทางการสื่อสารคือการอ่านกับการฟัง, การอ่านในใจกับการอ่านออกเสียง และการฟังเสียงอ่านฟังเสียงอ่านทำนองเสนาะกับการฟังเสียงอ่านปกติ อย่างไรก็ตาม ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญระหว่างผู้ส่งสารและระหว่างตัวแปรส่วนบุคคล คือ การฟังเสียงอ่านที่ระบุชื่อผู้ส่งสารที่มีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับกับการฟังเสียงอ่านที่ไม่ระบุชื่อผู้ส่งสาร และผู้รับสารเพศชายกับผู้รับสารเพศหญิง