วัตถุประสงค์ของงานวิจัย เพื่อนำเสนอหลักสูตรศิลปบัณฑิต สาขาออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมมหาวิทยาลัยรังสิต กลุ่มตัวอย่างประชากรที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) ผู้เชี่ยวชาญทางด้านการพัฒนาหลักสูตรออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมจำนวน 10 คน 2) อาจารย์ผู้สอนหลักสูตรออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ระดับอุดมศึกษาจำนวน 21 คน 3) นักศึกษาและบัณฑิตผู้สำเร็จการศึกษาจากหลักสูตรออกแบบผลิตภัณฑ์ คณะศิลปกรรม มหาวิทยาลัยรังสิตจำนวน 60 คน และ 4) ผู้ประกอบการจำนวน20 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย ด้านการเลือกประสบการณ์การเรียนรู้ รายวิชาที่ได้รับการเลือกให้มีความสำคัญในระดับมากแต่ละหมวดมีดังต่อไปนี้ 1. หมวดวิชาการศึกษาทั่วไป ประกอบด้วยรายวิชาสุนทรียศาสตร์ อารยธรรมไทย ศิลปวิจักษ์ความรู้ทั่วไปทางสังคมวิทยา ความรู้เบื้องต้นทางกฎหมาย ความรู้เบื้องต้นทางเศรษฐศาสตร์เทคโนโลยีสารสนเทศและการประยุกต์ใช้มนุษย์กับสิ่งแวดล้อม ภาษาอังกฤษพื้นฐาน 1,2,3 ภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร 2. หมวดวิชาพื้นฐานวิชาชีพ ประกอบด้วยรายวิชาวาดเส้นเบื้องต้น ทฤษฎีสี ออกแบบเบื้องต้น1,2 เทคนิคการเขียนแบบเบื้องต้น วิธีวิจัยทางงานศิลปะและการออกแบบ ประวัติการออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม 3. หมวดวิชาชีพ ประกอบด้วยรายวิชาความคิดสร้างสรรค์เพื่อการออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมการออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม 1,2,3,4,5 ศิลปนิพนธ์ คอมพิวเตอร์เพื่อการออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม1,2 วัสดุและกรรมวิธีการผลิต การสร้างหุ่นจำลอง การนำเสนองานออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม 1,2การยศาสตร์ การเขียนแบบเทคนิคชั้นสูง การออกแบบปฏิสัมพันธ์ การฝึกงานวิชาชีพ การฝึกปฏิบัติวิชาชีพ การออกแบบบูรณาการสิ่งแวดล้อม การออกแบบผลิตภัณฑ์ไทย 4. หมวดวิชาเลือก ประกอบด้วยรายวิชาการออกแบบบรรจุภัณฑ์ การออกแบบผลิตภัณฑ์พลาสติกการออกแบบเครื่องเรือน การออกแบบกลไก การออกแบบโครงสร้างเหล็กและไม้ วัสดุวิศวกรรม การตลาดและพฤติกรรมผู้บริโภค ทักษะการศึกษาและพัฒนาตนเอง โปรแกรมคอมพิวเตอร์ การถ่ายภาพเบื้องต้นการออกแบบและจัดอักษรเบื้องต้น การออกแบบเครื่องเรือนสมัยใหม่ ด้านการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ หลักสูตรควรเน้นในด้านการผลิตนักออกแบบที่เป็นนักคิดที่สามารถแก้ปัญหาและพัฒนาในด้านการออกแบบ เนื้อหาสาระรายวิชาควรเน้นด้านการออกแบบและส่งเสริมกระบวนการด้านความคิดสร้างสรรค์ การเรียนควรส่งเสริมการคิดวิเคราะห์ สังเคราะห์การเรียนรู้ด้วยตนเอง ส่วนการสอนใช้วิธีการสอนแบบระดมความคิด ด้านการประเมินประสบการณ์การเรียนรู้ หลักสูตรควรเน้นวัตถุประสงค์ด้านพุทธิพิสัยโดยการประเมินความสามารถด้านความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ คิดดัดแปลงและคิดวิเคราะห์ ด้านทักษะพิสัยควรประเมิน ความสามารถในการเชื่อมโยงความรู้และประยุกต์ไปใช้ประโยชน์ในวิชาชีพออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ด้านจิตพิสัยควรประเมินความรับผิดชอบในหน้าที่และตรงต่อเวลา ด้านวิธีการวัดและประเมินผลใช้ทั้งอิงเกณฑ์ อิงกลุ่มและดูจากพัฒนาการและความก้าวหน้าเฉพาะบุคคล เครื่องมือที่ใช้ในการประเมินผลควรใช้การสังเกตพฤติกรรมในระหว่างการปฏิบัติงาน