การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์จำแนกปัจจัยระหว่างโรงเรียนประถมศึกษาที่ประสบความสำเร็จและไม่ประสบความสำเร็จในการสอนภาษาไทยแบบมุ่งประสบการณ์ภาษา กลุ่มตัวอย่างเป็นโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ ในเขตการศึกษา 6 แบ่งเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มโรงเรียนประถมศึกษาที่ประสบความสำเร็จในการสอนภาษาไทยแบบมุ่งประสบการณ์ภาษา จำนวน 172 โรงเรียน และกลุ่มโรงเรียนประถมศึกษาที่ไม่ประสบความสำเร็จในการสอนภาษาไทยแบบมุ่งประสบการณ์ภาษา จำนวน 158 โรงเรียน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยแบบสอบถามทางไปรษณีย์วิเคราะห์ข้อมูลโดยคำนวณหาค่าร้อยละ ค่ามัชฌิมเลขคณิต ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสถิติในการวิเคราะห์จำแนกประเภท ผลการวิจัย พบว่า ได้สมการที่ประกอบด้วยตัวแปร 19 ตัว ซึ่งสามารถจำแนกโรงเรียนประถมศึกษาที่ประสบความสำเร็จ และไม่ประสบความสำเร็จในการสอนภาษาไทยแบบมุ่งประสบการณ์ภาษา ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และสามารถจำแนกกลุ่มได้ถูกต้องร้อยละ 73.17 ตัวแปรที่มีน้ำหนักในการจำแนกสูงสุดมี 5 ตัวแปร เรียงตามลำดับ คือ รายได้ของครู การประเมินประสิทธิภาพการสอน ประสบการณ์ในการบริหารเจตคติต่อการสอนภาษาไทยแบบมุ่งประสบการณ์ภาษา และเพศครู