| ชื่อเรื่อง | : | การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นเรื่อง บุคคลสำคัญระดับท้องถิ่น ในกลุ่มสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิตสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |
| นักวิจัย | : | สุกัญญา ร้อยพิลา |
| คำค้น | : | - |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2542 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1082542000086 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นในหน่วยย่อยของกลุ่มสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิตเรื่องบุคคลสำคัญระดับท้องถิ่น ที่คนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือให้การยอมรับนับถือโดยแบ่งความสำคัญเป็น 6 ด้าน คือ 1) บุคคลสำคัญระดับท้องถิ่นด้านการเมืองและการปกครอง2) บุคคลสำคัญระดับท้องถิ่นด้านการศึกษา 3) บุคคลสำคัญระดับท้องถิ่นด้านการเกษตร4) บุคคลสำคัญระดับท้องถิ่นด้านศาสนา และ 6) บุคคลสำคัญระดับท้องถิ่นด้านกีฬา สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ผลการพัฒนาหลักสูตร 1. กระบวนการพัฒนาหลักสูตรมีขั้นตอนดังนี้ 1) การเก็บรวบรวมข้อมูลพื้นฐานโดยนักเรียนเป็นผู้สัมภาษณ์ข้อมูลบุคคลสำคัญระดับท้องถิ่นจากคนในชุมชนและค้นคว้าข้อมูลเพิ่มเติมจากแหล่งข้อมูลในชุมชน 2) การนำข้อมูลมาจัดกระทำโดยผู้วิจัยนำข้อมูลที่ได้จากขั้นตอนที่ 1 มาทำการคัดเลือกรายชื่อบุคคลสำคัญที่ได้รับการเสนอชื่อมากที่สุดใน 3 อันดับแรกของแต่ละด้าน และสรุปประวัติบุคคลสำคัญเพื่อนำไปใช้ในการยกร่างหลักสูตร 3) การยกร่างหลักสูตร โดยการจัดทำเอกสารหลักสูตรและเอกสารประกอบหลักสูตร แล้วให้ผู้ทรงคุณวุฒิประเมินความสมบูรณ์ของหลักสูตร4) การทดลองใช้หลักสูตรและประเมินผลการทดลอง โดยทดลองกับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6ที่เป็นตัวอย่างประชากร และ 5) การแก้ไขปรับปรุงหลักสูตร 2. ผลของการใช้หลักสูตรมีดังนี้ 2.1 รายชื่อบุคคลสำคัญระดับท้องถิ่นที่ได้รับการเสนอชื่อมีดังนี้ 1) ด้านการเมืองและการปกครอง ได้แก่ พลเอกชาติชาย ชุณหะวัน นายจารุบุตร เรืองสุวรรณ และนายประจวบ ไชยสาส์น2) ด้านการศึกษา ได้แก่ ศาสตราจารย์ ดร.ก่อ สวัสดิพาณิชย์ ศาสตราจารย์ บุญถิ่น อัตถากร และรองศาสตราจารย์ ดร.ทองคูณ หงส์พันธุ์ 3) ด้านการเกษตร ได้แก่ นายสุข ชนะชัย นายชาลี มาระแสงและนายประดิษฐ์ คำเพิ่มพูล 4) ด้านศิลปวัฒนธรรม ได้แก่ นายคำหมา แสงงาม นายทองมาก จันทะลอและนายทองมี มาลัย 5) ด้านศาสนา ได้แก่ พระราชญาณวิสุทธิโสภณ (หลวงตามหาบัว ญาณสัมปัสโน)พระญาณวิทยาคมเถร (หลวงพ่อคูณ ปริสุทโธ) และพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต และ 6) ด้านกีฬา ได้แก่สมรักษ์ คำสิงห์ แซมซั่ม ดัทช์บอยยิม และรัตนพล ส.วรพิน 2.2 หลังการทดลองใช้หลักสูตรทำให้ 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนทุกคนมีค่าเฉลี่ยของคะแนนผ่านเกณฑ์การประเมินผลที่กำหนดไว้ คือ ร้อยละ 70 ของคะแนนเต็ม และ 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนก่อนและหลังการทดลองแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2.3 ความคิดเห็นของนักเรียนเกี่ยวกับหลักสูตรที่นำมาทดลองใช้ พบว่า นักเรียนมีความพอใจในเนื้อหาสาระ กิจกรรมการเรียนการสอน และสื่อการเรียนการสอนอยู่ในระดับมาก นักเรียนคิดว่าเนื้อหาของเรื่องที่เรียนทำให้นักเรียนเกิดความภาคภูมิใจในความเป็นคนอีสานและรักท้องถิ่นอีสานมากที่สุด และนักเรียนชอบสื่อที่ครูนำมาใช้สอนเรื่องนี้มากที่สุด |
| บรรณานุกรม | : |
สุกัญญา ร้อยพิลา . (2542). การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นเรื่อง บุคคลสำคัญระดับท้องถิ่น ในกลุ่มสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิตสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. สุกัญญา ร้อยพิลา . 2542. "การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นเรื่อง บุคคลสำคัญระดับท้องถิ่น ในกลุ่มสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิตสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. สุกัญญา ร้อยพิลา . "การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นเรื่อง บุคคลสำคัญระดับท้องถิ่น ในกลุ่มสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิตสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2542. Print. สุกัญญา ร้อยพิลา . การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นเรื่อง บุคคลสำคัญระดับท้องถิ่น ในกลุ่มสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิตสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2542.
|
