การวิจัยเรื่องหมอลำกกขาขาวเป็นการวิจัยเชิงประวัติศาสตร์เพื่อศึกษาเกี่ยวกับการพัฒนาการของหมอลำในช่วง พ.ศ.2495-2528 โดยมุ่งศึกษาเกี่ยวกับหมอลำกกขาขาวการศึกษาใช้วิธีการรวบรวมข้อมูลโดยการค้นคว้าจากเอกสารทางวิชาการ การสังเกตการณ์สาธิตการแสดงในอดีต รวมทั้งสัมภาษณ์ศิลปินหมอลำอาวุโส และท่านผู้รู้หลายท่าน ผลการวิจัยพบว่าหมอลำกกขาขาวเป็นหมอลำประเภทหนึ่งที่แยกตัวออกจากหมอลำหมู่เมื่อประมาณ พ.ศ.2495 มีการพัฒนาการแบ่งเป็น 5 ยุค คือ 1. ยุคกำเนิดประมาณ พ.ศ.2495-2499 2. ยุคสร้างความนิยมประมาณ พ.ศ.2499-2503 3. ยุคทองประมาณ พ.ศ.2503-2508 4. ยุคเสื่อม ประมาณ พ.ศ.2508-2515 5. ยุคฟื้นฟู ประมาณ พ.ศ.2518-2528ข้อมูลที่ผู้วิจัยค้นพบมากที่สุดเป็นข้อมูลในยุคฟื้นฟู ประมาณ พ.ศ.2515-2528คือหมอลำคณะ ช วาทะศิลป์ จากการศึกษาพบว่าหมอลำกกขาขาวคณะนี้จัดแสดงเรื่องสังข์ศิลป์ชัยเพียงเรื่องเดียว ใช้ผู้หญิงแสดงทั้งหมดพระเอกแต่งกายโดยสวมเชิ้ตแขนสั้นสีขาว สวมหมวกปีก สวมถุงเท้ากีฬายาวแค่เข่านุ่งกางเกงขาสั้น เห็นโคนขาขาวจึงได้ชื่อว่า หมอลำกกขาขาว การแสดงหมอลำกกขาขาว แบ่งเป็น 3 ขั้นตอน คือ ขั้นก่อนแสดง ขั้นทำการแสดงขั้นหลังจากแสดงการฟ้อนรำ มีพบในระหว่างทำการแสดง ปกติผู้แสดงทุกคนฟ้อน แต่ตัวพระเอกทั้ง 3 คนจะฟ้อนพร้อมกันอย่างมีแบบแผน ผู้แสดงทำการฟ้อนรำหลังจากลำตอนไปซึ่งเป็นการร้องเพื่อส่งตัวละครเข้าฉาก การฟ้อนรำพบว่ามี 11 กระบวนท่า และมี 3กระบวนท่าที่ใช้ฟ้อนมากที่สุด คือ ท่าม้ากระทืบโรง ท่าเดิน ท่าเดินข้วง สาเหตุที่หมอลำกกขาขาวเสื่อมความนิยมสันนิษฐานว่าเกิดจากกระแสความนิยมเปลี่ยนไปเป็นหมอลำเพลิน นอกจากนั้นเรื่องการเงินภายในคณะก็อาจเป็นปัญหาใหญ่ที่สร้างความแตกแยกทำให้หมอลำกกขาขาวหลายคณะสลายตัวไป ในปัจจุบันไม่ปรากฎว่ามีหมอลำกกขาขาวแสดงอีกเลย ผู้วิจัยขอเสนอว่าน่าจะมีการทำวิจัยเกี่ยวกับหมอลำประเภทต่างๆ ที่สาบสูญไปแล้ว เพื่อให้เห็นภาพประวัติศาสตร์ของหมอลำชัดเจนขึ้น