งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิธีการหาค่าเผื่อที่เหมาะสมที่สุดที่มีต้นทุนการประกอบต่อชิ้นที่ต่ำที่สุด พร้อมทั้งเปรียบเทียบต้นทุนการประกอบของค่าเผื่อเดิมที่ออกแบบกับค่าเผื่อที่ทำการจัดสรรใหม่ ต่อจากนั้นแสดงการวิเคราะห์ความไวในกรณีคู่ค่าเผื่อกรณีต้นทุนแปรผันเปลี่ยนแปลง และแสดงการวิเคราะห์ความไวในกรณีคู่ค่าเผื่อเปลี่ยนแปลง นอกจากนี้เนื้อหาในงานวิจัยยังแสดงวิธีการหาต้นทุนคงที่และต้นทุนแปรผันต่อชิ้น ณ เปอร์เซ็นต์การผลิตต่างๆ ในการวิจัยผู้วิจัยได้หาค่าเผื่อที่เหมาะสมที่สุดจากการประกอบชิ้นส่วน2 ชนิด คือ ชิ้นส่วนประกอบเพลาและชิ้นงานประกอบเครื่องสูบน้ำมันรถยนต์ สำหรับรูปแบบฟังก์ชันต้นทุน-ค่าเผื่อที่ใช้ในการวิจัยได้ใช้รูปแบบ Reciprocal ซึ่งเป็นรูปแบบที่เหมาะกับกระบวนการทางเครื่องจักรกลและสมการขอบข่ายจำกัดได้ใช้รูปแบบสถิติ ซึ่งเหมาะสมกับการปฏิบัติงานจริงในระบบการผลิต ส่วนการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ในการจัดสรรค่าเผื่อที่เหมาะสมที่สุดผู้วิจัยใช้วิธีลากรานจ์มัลติพลายเออร์ทำการจัดสรร ซึ่งเป็นเทคนิคการหาค่าที่เหมาะสมที่สุดวิธีหนึ่งในหลายๆ วิธีของโปรแกรมไม่เป็นเส้นตรงที่ใช้กันอย่างแพร่หลาย ในการวิเคราะห์ผลการเปรียบเทียบต้นทุนเมื่อค่าเผื่อเดิมถูกจัดสรรใหม่ปรากฎว่าทำให้สามารถประหยัดต้นทุนได้ 16.13 บาท/คู่ ซึ่งเมื่อปริมาณการผลิตมากขึ้นก็จะทำให้ค่าเผื่อที่ถูกจัดสรรใหม่ประหยัดขึ้นโดยแปรผันสอดคล้องกับปริมาณการผลิต