ได้ทำการศึกษาคุณสมบัติของฉนวนสายไฟฟ้าชนิดพอลิไวนิลคลอไรด์ที่ผ่านการฉายรังสีแกมมา โดยการทดสอบคุณสมบัติความต้านแรงดึง เปอร์เซนต์ความยืดที่จุดขาด และการหาปริมาณเจล ซึ่งใช้แทนปริมาณโครงสร้างโมเลกุลที่มีการเชื่อมโยงแบบร่างแห การวิจัยนี้ใช้วัสดุพีวีซีผสมเสร็จเกรดสำหรับทำฉนวนสายไฟฟ้า ขึ้นรูปชิ้นงานทดสอบและนำไปฉายรังสีแกมมาในช่วง 0 ถึง 200 กิโลเกรย์ ภายใต้สภาวะบรรยากาศสุญญากาศ และสภาวะก๊าซเฉื่อยไนโตรเจน การทดสอบโดยการหาค่าความต้านแรงดึงและความยืดก่อนและหลังเร่งอายุการใช้งานเปรียบเทียบกับปริมาณรังสีและการหาปริมาณเจลเทียบกับปริมาณรังสี พบว่า ค่าความต้านแรงดึงและความยืดในสภาวะบรรยากาศมีแนวโน้มลดลงเมื่อปริมาณรังสีสูงขึ้นในสภาวะสุญญากาศและไนโตรเจนมีแนวโน้มไม่เปลี่ยนแปลงภายหลังการบ่มเร่งอายุใช้งานความต้านแรงดึงและความยืดของชิ้นงานฉายรังสีภายใต้สภาวะต่างๆ มีแนวโน้มไม่เปลี่ยนแปลง เมื่อเทียบกับค่าความต้านแรงดึงและความยืดก่อนบ่มเร่งอายุใช้งาน และพบว่าปริมาณเจลมีแนวโน้มเพิ่มมากขึ้นเมื่อปริมาณรังสีสูงขึ้น