งานวิจัยนี้เกี่ยวข้องกับการเปรียบเทียบทฤษฎีทางจนพลศาสตร์ของการแยกเฟสในพอลิเมอร์ผสมที่อุณหภูมิสูง (สไปดูนอลดีคอมโพซิชัน) ข้อมูลการทดลองที่นำมาใช้ได้จากการวัดโดยใช้เครื่องการกระเจิงแสงที่มุมแคบ (Small Angle Light Scattering)ซึ่งจะมีค่าความเข้มแสง มุมการกระเจิงแสง และเวลา โดยผลการทดลองดังกล่าวได้จาก2 ชุดการทดลอง คือ ชุดแรกได้จาก พอลิเมอร์ผสมของเตตระเมทิลบิสฟีนอลพอลิคาร์บอเนต(Tetramethyl Bisphenol A polycabonate, TMPC) และพอลิสไตรีน (Polystyrene, PS)ที่ส่วนประกอบ 30%, 50% และ 70% ของ TMPC ที่อุณหภูมิต่างๆ ชุดการทดลองที่สองได้จากพอลิสไตรีนโคมาเลอิกแอนไฮไดร์ (Polystyrene co maleic anhydride, SMA)และพอลิเมทิลเมทาคริเลต (Polymethyl methacrylate, PMMA) ที่ส่วนประกอบ 20%,30% และ 40% ของ SMA ที่อุณหภูมิ 210 องศาเซลเซียส ข้อมูลทั้งสองชุดจะถูกนำมาเปรียบเทียบกับค่าที่ได้จากการทำนายทางทฤษฎีต่างๆ จากการศึกษาทฤษฎีต่างๆ เพื่อนำมาอธิบายผลการทดลองพบว่า มี 4 ทฤษฎีซึ่งจะนำมาใช้เพื่อทำนายผลการทดลองที่ใช้ศึกษา โดยทฤษฎีแรกเป็นของ Cahn-Hilliardซึ่งเป็นที่รู้จักกันดี ต่อมาก็จะมีทฤษฎีของ Langer, Bar-on และ Miller และทฤษฎีของ Nauman ซึ่งดัดแปลงมาจากทฤษฎีของ Cahn-Hilliard และสุดท้ายจะเป็นทฤษฎีของAkcasu ในการทดลองนี้จะใช้ชุดการทดลองเดียวกันเพื่อจัดให้อยู่ในรูปของสมการในแต่ละทฤษฎีและเปรียบเทียบผลของความผิดพลาดที่เบี่ยงเบนจากทฤษฎีนั้นๆ จากการนำผลการทดลองมาจัดให้อยู่ในรูปแบบสมการของแต่ละทฤษฎีและคำนวณหาค่าความผิดพลาดพบว่าทฤษฎีของ Akcasu สามารถอธิบายผลการทดลองได้ดีที่สุด ส่วนทฤษฎีของ Langer, Bar-on และ Miller สามารถอธิบายผลการทดลองส่วนใหญ่ค่อนข้างดีแต่ไม่สามารถอธิบายสมบัติการแยกเฟสได้ดีเท่ากับของ Akcasu ทฤษฎีของ Nauman และCahn-Hilliard สามารถใช้อธิบายได้เฉพาะช่วงแรกของการแยกเฟสเท่านั้น อย่างไรก็ตามเราไม่สามารถบ่งชี้ได้ว่าทฤษฎีต่างๆ เหล่านี้จะสามารถใช้ได้อย่างกว้างขวางเนื่องจากจำนวนคู่พอลิเมอร์และชุดข้อมูลที่ใช้มีจำนวนน้อย