งานวิจัยนี้ได้ศึกษาการบำบัดฟลักซ์เสื่อมสภาพจากอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อหาวิธีการบำบัดฟลักซ์เสื่อมสภาพวิธีใหม่ที่เหมาะสมและเป็นไปได้ เพื่อให้ได้ผลิตภัณฑ์ที่เกิดจากการบำบัดสามารถนำกลับมาใช้ประโยชน์ได้อีกงานวิจัยนี้ได้ศึกษาวิธีการบำบัดฟลักซ์เสื่อมสภาพทั้งหมด 6 วิธี ได้แก่ การดูดซับด้วยแอคติเวเตดคาร์บอน การกลั่นด้วยไอน้ำ การกลั่นแบบลดความดัน การเผาการบำบัดโดยใช้ไอโซน และไฮโดรจิเนชัน ผลการทดลองพบว่า การดูดซับด้วยแอคติเวเตดคาร์บอนไม่สามารถบำบัดสีของฟลักซ์เสื่อมสภาพได้ การกลั่นด้วยไอน้ำวิธีนี้จะทำให้ฟลักซ์เสื่อมสภาพอ่อนตัวลงสามารถแยกแอคติเวเตอร์ ยางสน และตัวทำละลายออกจากกันได้ แต่ยางสนจะสลายตัวบางส่วนเมื่อได้รับความร้อน ตัวทำละลายที่ได้มีกลิ่นยางสนทำให้ไม่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ และแอคติเวเตอร์ที่แยกได้จะปนอยู่ในน้ำและมีปริมาณน้อยมากทำให้ไม่คุ้มที่จะแยกแล้วนำกลับมาใช้ใหม่ การกลั่นแบบลดความดัน ไม่สามารถแยกฟลักซ์เสื่อมสภาพออกมาได้เป็นส่วนๆ ได้เนื่องจากฟลักซ์เสื่อมสภาพสลายตัวเมื่อได้รับความร้อน การเผาฟลักซ์เสื่อมสภาพจะเกิดควันขาวขึ้น การบำบัดฟลักซ์เสื่อมสภาพโดยใช้โอโซนและออกซิเดชัน วิธีนี้สามารถบำบัดฟลักซ์เสื่อมสภาพได้ผลดี สีของฟลักซ์เสื่อมสภาพจางลงจากสีน้ำตาลเข้มเป็นสีเหลืองอ่อน ผลิตภัณฑ์ที่ได้จากการบำบัดอาจนำไปใช้เป็นแอคติเวเตอร์ตัวใหม่ที่มีหมู่ -COOH 3 หมู่ แต่เมื่อนำผลิตภัณฑ์ที่ได้ไปใช้ในการบัดกรีพบว่าเกิดคราบสีน้ำตาลบนชิ้นงาน และการบำบัดฟลักซ์เสื่อมสภาพโดยไฮโดรจิเนชันพบว่าได้ผลดีที่สุด โดยสภาวะที่ใช้คือใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาคือพัลลาเดียม 10% บนแอคติเวเตดซาโคล และสภาวะที่เหมาะสมคือ อุณหภูมิ 100 องศาเซลเซียส ความดัน 450 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว เป็นเวลา 12 ชั่วโมง และอัตราส่วนที่เหมาะสมของตัวเร่งปฏิกิริยาและฟลักซ์เสื่อมสภาพคือ 1:200 ฟลักซ์เสื่อมสภาพที่ได้จากการบำบัดเปลี่ยนสีจากสีน้ำตาลเข้มเป็นผลิตภัณฑ์สีเหลืองอ่อน ไม่มีกลิ่น