สารช่วยเพิ่มการดูดซึมยาทางจมูก 5 ชนิดคือ ไคโตแซน J ไคโตแซน G ไดเมทิลเบต้าไซโคลเดกซตริน ไฮดรอกซีโพรพิลเบต้าไซโคลเดกซตริน และลอโรอิลคาร์นิทีนคลอไรด์ได้นำมาศึกษาประสิทธิภาพ ความปลอดภัย (ความสามารถในการทำลายเมมเบรน) และการกลับคืนสภาพเดิมของเมมเบรน ซึ่งเป็นผลจากกลไกช่วยเพิ่มการดูดซึมของสารช่วยเพิ่มการดูดซึมเหล่านี้ การศึกษาอินซิทู ประสิทธิภาพของสารช่วยเพิ่มการดูดซึมยาประเมินโดยเปรียบเทียบเปอร์เซนต์ของสารไดเปปไทด์ [L-Tyr-D-Arg] ที่เหลือ ในสารละลายเพอฟิวเซทซึ่งพบว่า 0.1% ลอโรอิลคาร์นิทีน คลอไรด์ 1.25% ไดเมทิลเบต้าไซโคลเดกซตริน0.5% ไคโตแซน J และ 0.5% ไคโตแซน G มีประสิทธิภาพเหนือกว่าไฮดรอกซีโพรพิลเบต้าไซโคลเดกซตรินและกลุ่มควบคุม และ 0.1% ลอโรอิลคาร์นิทีนคลอไรด์ มีประสิทธิภาพในการเพิ่มการดูดซึมไดเปปไทด์มากกว่า 0.5% ไคโตแซน G ที่ pH 6.0 ปริมาณความเสียหายของเมมเบรนประเมินโดยการวัดปริมาณเอนไซม์ภายในเซลล์ (แลคเตทดีไฮโดรจีเนส(LDH)) ที่ปลดปล่อยลงสู่สารละลายเพอฟิวเซทระหว่างการทดลอง ความสัมพันธ์ความเสียหายของเมมเบรนจากสารช่วยเพิ่มการดูดซึม ยาเหล่านี้พบว่าลดลงตามลำดับต่อไปนี้0.1% ลอโรอิลคาร์นิทีนคลอไรด์ > 1.25% ไดเมทิลเบต้าไซโคลเดกซตริน 0.5%ไคโตแซน G และ 0.5% ไคโตแซน J > 5.0% ไฮดรอกซีโพรพิลเบต้าไซโคลเดกซตรินและกลุ่มควบคุม มีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญ (p < 0.05) ระหว่างเปอร์เซนต์ของไดเปปไทด์ที่เหลืออยู่และปริมาณเอนไซม์แลคเตทดีไฮโดรจีเนสที่พบในสารละลายเพอฟิวเซทที่เวลา 60 นาที ซึ่งชี้ให้เห็นว่าสารช่วยเพิ่มการดูดซึมยาเหล่านี้สามารถเพิ่มการดูดซึมไดเปปไทด์ทางจมูกโดยมีปฏิกิริยาโดยตรงต่อเมมเบรนภายในจมูกการกลับคืนสภาพเดิมของเมมเบรนจากการใช้สารช่วยเพิ่มการดูดซึมยาประเมินโดยเปรียบเทียบเปอร์เซนต์ของสารไดเปปไทด์ และปริมาณ LDH ในสารละลายเพอฟิวเซทก่อนและหลังจากขจัดสารช่วยเพิ่มการดูดซึมยาออก พบว่า 0.1% ลอโรอิลคาร์นิทีนคลอไรด์1.25% ไดเมทิลเบต้าไซโคลเดกซตริน 0.5% ไคโตแซน J และ 0.5% ไคโตแซน Gมีผลทำให้เมมเบรนกลับคืนสภาพเดิมได้ดีหลังจากถูกขจัดออกทั้งในรูปของความสมบูรณ์ของเซลล์และความสามารถในการซึมผ่านของไดเปปไทด์ ในทางตรงกันข้าม 5.0%ไฮดรอกซีโพรพิลเบต้าไซโคลเดกซตรินและกลุ่มควบคุมมีผลต่อเมมเบรนของจมูกเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ดังนั้นจึงไม่เห็นการคืนสภาพเดิมของเนื้อเยื้อ อย่างไรก็ตามไม่มีความสัมพันธ์กันระหว่างประสิทธิภาพในการกลับคืนสภาพเดิมของเมมเบรน เมื่อประเมินจากการปลดปล่อยของ LDH และการดูดซึมของไดเปปไทด์ (p>0.05) สำหรับการศึกษาภายในร่างกายได้เลือก 0.5% ไคโตแซน G เพื่อเป็นตัวแทนของไคโตแซนในการประเมินการดูดซึมทางจมูกของแซลมอนคัลซิโทนินในมนุษย์เพศชาย หลังจากให้ยาทางจมูกร่วมกับ ไคโตแซน G พบว่าระดับแคลเซียมในพลาสมาค่อยๆ ลดลงจนถึงระดับต่ำสุดที่ 89.5% ของระดับแคลเซียมก่อนได้รับยา ที่เวลา 6 ชั่วโมงหลังจากได้รับยาระดับแคลเซียมจะลดลงอย่างมีนัยสำคัญ เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุมและ กลุ่ม 1.33% ไดเมทิลเบต้าไซโคลเดกซตริน ตลอดเวลา 9 ชั่วโมงหลังจากได้รับยา(p < 0.05) ผลที่ได้ชี้ให้เห็นว่ากลุ่มของไคโตแซน โดยเฉพาะไคโตแซน G มีความเป็นไปได้ในการนำไปใช้ เนื่องจากมีความปลอดภัยและมีประสิทธิภาพในการใช้เป็นสารช่วยเพิ่มการดูดซึมยาในตำรับยาเตรียมทางจมูกซึ่งต้องการการทดสอบทางคลินิกต่อไป