การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาเปรียบเทียบตัวสถิติทดสอบค่าเฉลี่ยของประชากรกลุ่มเดียวที่มีการแจกแจงแบบเบ้ขวา โดยใช้สถิติทดสอบที สถิติทดสอบทีของจอห์นสัน สถิติทดสอบทีของลิงเชนและสถิติทดสอบแบบผสมของซัตตัน โดยจะศึกษาถึงอำนาจการทดสอบของสถิติทดสอบทั้ง 4 วิธี เมื่อกลุ่มตัวอย่างสุ่มมาจากประชากรที่มีการแจกแจงแกมมา การแจกแจงไวบูลย์และการแจกแจงลอกนอร์มอล ที่ระดับความเบ้ต่างกัน 6 ระดับ คือ 0.25, 0.50, 1.00, 1.50, 2.00 และ 2.50 เมื่อขนาดตัวอย่างเท่ากับ 10,15,20,30,50 และ 70 ณ ระดับนัยสำคัญ 0.01,0.05และ 0.10 สำหรับการวิจัยครั้งนี้ใช้เทคนิคการจำลองมอนติคาร์โล ซึ่งกระทำซ้ำ5,000 ครั้งในแต่ละกรณี ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ ณ ระดับนัยสำคัญ 0.01 สำหรับทุกขนาดตัวอย่าง สถิติทดสอบแบบผสมของซัตตันมีอำนาจการทดสอบสูงสุดที่ทุกระดับความเบ้ [0.25,2.50] ณ ระดับนัยสำคัญ 0.05 หรือ 0.10 ผลสรุปที่ได้เหมือนกัน คือ เมื่อกลุ่มตัวอย่างมีขนาดเล็กและปานกลาง (10(+,<)n(+,<)30) สถิติทดสอบแบบผสมของซัตตันมีอำนาจการทดสอบสูงสุดเมื่อระดับความเบ้อยู่ในช่วง [0.25,0.50] และสถิติทดสอบทีของลิงเชน มีอำนาจการทดสอบสูงสุดเมื่อระดับความเบ้อยู่ในช่วง[0.50,2.50]แต่เมื่อกลุ่มตัวอย่างมีขนาดใหญ่ (30