ในการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงแนวคิดที่นำ BIS มาประกาศใช้ในประเทศไทย, วิเคราะห์บทบาทและผลของบีไอเอสที่มีต่อตลาดการเงิน และวิเคราะห์ผลของบีไอเอสที่มีต่อตลาดการพัฒนาที่อยู่อาศัย โดยมีวิธีการศึกษาเป็นการศึกษาเชิงสำรวจด้วยแบบสอบถาม โดยแบ่งกลุ่มตัวอย่างออกเป็น 5 กลุ่มคือ กลุ่มสถาบันการเงิน(27 ตัวอย่าง), กลุ่มซื้อและโอนที่อยู่อาศัยแล้วระหว่างปี 2536-2541 (135 ตัวอย่าง),กลุ่มผ่อนดาวน์ที่อยู่อาศัย (135 ตัวอย่าง), กลุ่มสนใจซื้อที่อยู่อาศัย (135 ตัวอย่าง)และกลุ่มผู้ประกอบการด้านที่อยู่อาศัย (15 ตัวอย่าง) ผลการศึกษาพบว่า ตั้งแต่ปี 2536 ธนาคารแห่งประเทศไทยนำมาตรฐานบีไอเอสมาใช้กับสถาบันการเงิน โดยกำหนดให้สินเชื่อที่อยู่อาศัยมีความเสี่ยง 50% จากเดิมที่มีความเสี่ยง 100% มีผลทำให้สถาบันการเงินสามารถขยายการให้วงเงินสินเชื่อได้เพิ่มขึ้นอีกเท่าตัวด้วยเงินกองทุนเท่าเดิม ฉะนั้นจึงทำให้สถาบันการเงินสนใจและปล่อยสินเชื่อที่อยู่อาศัยรายย่อยมากขึ้น ประกอบกับในปีเดียวกันอนุญาตให้สถาบันการเงินทำกิจการวิเทศธนกิจ (BIBF) จึงมีเงินทุนต่างประเทศไหลเข้าสู่ระบบเป็นจำนวนมากทำให้ตลาดการเงินมีการแข่งขันกันให้สินเชื่อต่างๆ รวมทั้งสินเชื่อที่อยู่อาศัยทั้งนี้สถาบันการเงินได้ใช้กลยุทธ์ต่างๆ อันได้แก่การโฆษณา การประชาสัมพันธ์การส่งเสริมการขาย และการเพิ่มความสะดวกในการให้บริการ เพื่อกระตุ้นความสนใจลูกค้ารวมถึงการผ่อนคลายเงื่อนไขในการกู้อันได้แก่การลดอัตราดอกเบี้ยต่ำ เพิ่มวงเงินกู้สูง ขยายระยะเวลาการผ่อนชำระนาน ส่งผลให้เกิดภาพรวมต่อตลาดการเงินโดยมีการแข่งขันด้านอัตราดอกเบี้ย, ส่วนต่างระหว่างเงินกู้และเงินฝากลดลง และประชาชนขอสินเชื่อมากขึ้น นอกจากนี้ยังส่งผลต่อความรุ่งเรืองของตลาดที่อยู่อาศัยโดยทำให้ประชาชนมีที่อยู่อาศัยเป็นของตนเองได้ง่ายขึ้น, ความต้องการซื้อที่อยู่อาศัยสูงขึ้น, มีผู้ประกอบการรายใหม่เข้ามาในตลาดมากขึ้น, เกิดการแข่งขันด้านที่อยู่อาศัย และผู้ซื้อมีโอกาสเลือกและเปรียบเทียบที่อยู่อาศัยได้มาก ในขณะเดียวกันก็ส่งผลกระทบด้านลบต่อตลาดที่อยู่อาศัยด้วย กล่าวคือ ทำให้เกิดการเก็งกำไรในที่อยู่อาศัย ซื้อทั้งที่ไม่ต้องการที่อยู่อาศัยอย่างแท้จริง, มีผู้ประกอบการทั้งที่มีคุณภาพและไม่มีคุณภาพเข้าในตลาด และเกิดปัญหาที่อยู่อาศัยล้นตลาดเนื่องจากมีผู้ประกอบการมากและต่างก็ผลิตที่อยู่อาศัยออกมา จากบทบาทของ BIS ที่มีต่อผลทำให้เกิดสนับสนุนสินเชื่อที่อยู่อาศัยรายย่อยของสถาบันการเงินนั้น จะเห็นว่าสินเชื่อที่มากขึ้นนั้นช่วยกระตุ้นตลาดที่อยู่อาศัยแต่การปล่อยสินเชื่อที่มากเกินไป ทำให้กลายเป็นสินเชื่อไม่มีคุณภาพ แต่อย่างไรก็ตามสินเชื่อที่อยู่อาศัยก็ยังมีความเสี่ยงต่ำ และได้รับความสนใจจากสถาบันการเงินตามหลักเกณฑ์ของ BIS ทั้งนี้หากเศรษฐกิจเริ่มฟื้นตัว และสถาบันการเงินมีสภาพคล่องทางการเงินดีขึ้น สินเชื่อที่อยู่อาศัยจะได้รับความสนใจจากสถาบันการเงิน