การกำหนดให้มีเมืองศูนย์กลางความเจริญเกิดขึ้นในภูมิภาคโดยพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานและส่งเสริมการลงทุนด้านอุตสาหกรรมเป็นนโยบายของรัฐบาลเพื่อกระจายความเจริญไปสู่ภูมิภาค การวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อพิจารณาผลกระทบทางเศรษฐกิจจากการดำเนินกิจการอุตสาหกรรมในแหล่งที่ตั้งอุตสาหกรรมที่มีต่อพื้นที่เมืองและชนบทในจังหวัดขอนแก่น โดยศึกษาการใช้จ่ายของโรงงานอุตสาหกรรมเพื่อการจ้างแรงงานและซื้อปัจจัยการผลิต ตลอดจนการใช้จ่าย คนงาน ชาวเมือง และชาวชนบทเพื่อการบริโภคสินค้าและบริการที่เกิดขึ้นในพื้นที่ต่างๆ ผลของการใช้จ่ายจะก่อให้เกิดผลกระทบต่อประชาชนในพื้นที่ในรูปของรายได้ทางตรงและทางอ้อม การศึกษากระทำโดยแบ่งพื้นที่จังหวัดขอนแก่นออกเป็น 3 กลุ่มอำเภอ โดยใช้ระยะห่างของอำเภอต่างๆ แหล่งที่ตั้งอุตสาหกรรมเป็นเกณฑ์ในการแบ่ง ได้แก่ กลุ่มอำเภอแหล่งที่ตั้งอุตสาหกรรม กลุ่มอำเภอที่ 2 และกลุ่มอำเภอที่ 3 แล้วสุ่มตัวอย่างโรงงานอุตสาหกรรม คนงาน ชาวเมือง และชาวชนบทจากกลุ่มอำเภอต่างๆ เพื่อเก็บข้อมูลการดำเนินงาน จากการสัมภาษณ์โดยใช้แบบสอบถาม และใช้ค่า Value Added Ratioจากตารางปัจจัยเข้า-ปัจจัยออก มาคำนวณคูณทวีตามทฤษฎีฐานเศรษฐกิจ ผลการวิจัย ปรากฎว่า การดำเนินกิจการอุตสาหกรรมในแหล่งที่ตั้งอุตสาหกรรมในจังหวัดขอนแก่นเกิดรายได้ (Income Generator) ในพื้นที่ชนบทของกลุ่มอำเภอแหล่งที่ตั้งอุตสาหกรรมมากที่สุด ในขณะเดียวกันผลกระทบทางเศรษฐกิจจะเกิดขึ้นในพื้นที่ชนบทมากกว่าในพื้นที่เมือง โดยผลกระทบทางเศรษฐกิจจะเกิดขึ้นเฉพาะในพื้นที่เมืองที่ตั้งอุตสาหกรรมเท่านั้น ในขณะที่พื้นที่ชนบทผลกระทบทางเศรษฐกิจจะเกิดขึ้นในพื้นที่ชนบทที่อยู่ใกล้กับแหล่งอุตสาหกรรมซึ่งเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของแรงงานส่วนใหญ่ที่ทำงานในเมืองมากกว่าในพื้นที่ชนบทของกลุ่มอำเภอที่ 2 และกลุ่มอำเภอที่ 3