การวิจัยกึ่งทดลองครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้โปรแกรมการสอนที่เน้นกระบวนการกลุ่มสำหรับผู้ป่วยที่ได้รับบาดเจ็บของข่ายประสาทส่วนแขนที่มีต่อความสามารถในการปรับตัว และเปรียบเทียบความสามารถในการปรับตัวหลังการทดลอง ระหว่างผู้ป่วยในกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มตัวอย่างได้แก่ ผู้ป่วยที่ได้รับบาดเจ็บของข่ายประสาทส่วนแขน จำนวน 40 คน จัดเป็นกลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุม โดยการจับคู่ กลุ่มทดลองได้รับการสอนตามโปรแกรมการสอนที่เน้นกระบวนการกลุ่มจากผู้วิจัย กลุ่มควบคุมได้รับการติดตามการรักษาตามแบบแผนปฏิบัติของหน่วยงาน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นเครื่องมือที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น ประกอบด้วย โปรแกรมการสอนที่เน้นกระบวนการกลุ่ม และแบบวัดความสามารถในการปรับตัวของผู้ป่วยที่ได้รับบาดเจ็บของข่ายประสาทส่วนแขน ซึ่งมี 2 ส่วน วัดการปรับตัว4 ด้าน คือ แบบสัมภาษณ์การปรับตัวด้านร่างกาย และแบบสอบถามการปรับตัวด้านอัตมโนทัศน์ ด้านบทบาทหน้าที่ และด้านการพึ่งพาระหว่างกัน โดยมีค่าความเที่ยงของแบบวัดทั้งสองส่วนคือ .70 และ .86 ตามลำดับ ผู้ป่วยได้รับการประเมินความสามารถในการปรับตัว ในช่วงก่อนการทดลอง หลังทดลองทันที และหลังทดลอง 4 สัปดาห์ข้อมูลที่รวบรวมได้นำมาวิเคราะห์ด้วยสถิติค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบทีและการหาค่าขนาดของการเปลี่ยนแปลง ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ความสามารถในการปรับตัวของผู้ป่วยที่ได้รับบาดเจ็บของข่ายประสาทส่วนแขนในกลุ่มทดลอง หลังทดลองทันที และหลังทดลอง 4 สัปดาห์ สูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. ความสามารถในการปรับตัวของผู้ป่วยที่ได้รับบาดเจ็บของข่ายประสาทส่วนแขนหลังทดลองทันที และหลังทดลอง 4 สัปดาห์ ในกลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05