ความชื้นในผนังเป็นสาเหตุสำคัญที่ก่อให้เกิดการควบแน่นในผนังและทำให้เกิดความเสียหายต่อการป้องกันความร้อนของฉนวนผนังอาคาร วัตถุประสงค์ของงานวิจัยครั้งนี้มุ่งหาวิธีป้องกันความชื้นซึมผ่านเข้าถึงเซลล์ฉนวนโดยมีวิธีการทดลองดังนี้ โดยการติดตั้งฉนวนใยแก้วในผนังทดสอบขนาด0.60x0.60 ม. ผนังที่ใช้ทดสอบได้แก่ ผนังก่ออิฐ, ผนังคอนกรีตมวลเบา, ผนัง EIFS,โดยการนำไปติดตั้งบนอาคารทดลองขนาด 3.00x3.00x2.40 ม. ผนังอาคารทำจากวัสดุโฟมหนา 10 ซม. ความหนาแน่นประมาณ 1 ปอนด์ เพื่อป้องกันความร้อนและความชื้นรั่วซึมเข้าภายในอาคาร ภายในติดตั้งเครื่องปรับอากาศเพื่อควบคุมอุณหภูมิเพดานอาคารติดตั้งฉนวนใยแก้วเพื่อป้องกันการถ่ายเทความร้อนผ่านทางหลังคาเข้ามาภายในอาคารตามแบบอาคารปรับอากาศทั่วไป การเก็บข้อมูลโดยการติดตั้งหัววัดอุณหภูมิและความชื้นบริเวณผิวฉนวนริมด้านในและผิวฉนวนริมด้านนอกภายในผนังทดสอบ ปัจจัยที่ทำให้เกิดการควบแน่นคือความชื้นจากอากาศภายนอก ทำให้เกิดการสะสมความชื้นในช่องผนัง ในกรณีอาคารปรับอากาศอุณหภูมิภายในผนังจะลดต่ำถึงจุดน้ำค้าง จะทำให้เกิดการควบแน่น ผนังชนิดใดมีจุดน้ำค้างอยู่สูง แสดงว่าเกิดการควบแน่นได้ง่ายและป้องกันความชื้นน้อย แนวทางการป้องกันความชื้นจากภายนอกและลดความชื้นภายในช่องผนังในการทดลองมีดังนี้ การเปรียบเทียบผนังกันความชื้นที่ขอบฉนวนและผนังไม่กันความชื้นที่ขอบฉนวนพบว่า ชุดผนังกันความชื้นที่ขอบฉนวนมีจุดควบแน่นต่ำกว่าชุดผนังไม่กันความชื้นที่ขอบฉนวน โดยที่เปรียบเทียบระหว่างผนังคอนกรีตมวลด้วยกันเบามีค่าต่างกัน1 องศาเซลเซียส, ระหว่างผนังก่ออิฐต่างกัน 1 องศาเซลเซียส, ระหว่างผนัง EIFSพบว่าไม่มีความแตกต่างกัน และพบว่า เมื่อป้องกันความชื้นที่ขอบฉนวนผนังคอนกรีตมวลเบามีจุดควบแน่นเท่ากับ 16 องศาเซลเซียส สูงกว่าผนังก่ออิฐ 2 องศาเซลเซียสและสูงกว่าผนัง EIFS 2 องศาเซลเซียส, การเปรียบเทียบผนังติดวอลเปเปอร์และไม่ติดวอลเปเปอร์ พบว่า ชุดผนังติดวอลเปเปอร์จุดควบแน่นสูงกว่าชุดผนังไม่ติดวอลเปเปอร์ โดยเปรียบเทียบระหว่างผนังคอนกรีตมวลเบาด้วยกันต่างกัน 9 องศาเซลเซียส, ระหว่างผนังก่ออิฐต่างกัน6 องศาเซลเซียส ระหว่างผนัง EIFS ต่างกัน 3 องศาเซลเซียส และพบว่า เมื่อติดวอลเปเปอร์ผนังคอนกรีตมวลเบามีจุดควบแน่นเท่ากับ 19 องศาเซลเซียส สูงกว่าผนังก่ออิฐ 4 องศาเซลเซียส และสูงกว่าผนัง EIFS 7 องศาเซลเซียส การเปรียบเทียบผนังทาสีและไม่ทาสีพบว่า พบว่า ชุดผนังทาสีจุดควบแน่นต่ำกว่าชุดผนังไม่ทาสี โดยที่เปรียบเทียบระหว่างผนังคอนกรีตมวลเบาต่างกัน 4 องศาเซลเซียส,ระหว่างผนังก่ออิฐต่างกัน 0 องศาเซลเซียส ระหว่างผนัง EIFS ต่างกัน 2 องศาเซลเซียสและพบว่า เมื่อทาสีที่ผนังภายนอกผนังคอนกรีตมวลเบามีจุดควบแน่นเท่ากับ 17 องศาเซลเซียส สูงกว่าผนังก่ออิฐ 4 องศาเซลเซียส และสูงกว่าผนัง EIFS 9 องศาเซลเซียส การเปรียบเทียบผนังมีช่องระบายอากาศและมีช่องไม่ระบายอากาศ พบว่าชุดผนังมีช่องระบายอากาศเกิดการควบแน่นแล้วทุกผนัง ที่อุณหภูมิ 25 องศาเซลเซียสส่วนชุดผนังมีช่องไม่ระบายอากาศยังไม่เกิดการควบแน่นแต่พบว่า ผนังคอนกรีตมวลเบามีจุดควบแน่นเท่ากับ 13 องศาเซลเซียส มากกว่าผนังก่ออิฐและผนัง EIFS 1 องศา สรุปได้ว่า ปริมาณความชื้นสูงที่อยู่ภายนอกอาคารจะมีแรงดันไอน้ำสูง สามารถซึมผ่านผนังเข้ามากระทบกับความเย็นในช่องผนังและทำให้เกิดการควบแน่น ถ้ามีการป้องกันโดยการลดความชื้นจากผิวผนังภายนอก เช่น การทาสี จะเป็นการช่วยลดการควบแน่นได้ แต่สิ่งที่ไม่ควรทำก็คือ ไม่ควรสกัดกั้นความชื้นที่ผิวหนังภายในอาคารจะทำให้การระบายปริมาณไอน้ำเข้าสู่ภายในเป็นไปได้ยาก และจะทำให้เกิดการสะสมความชื้นในช่องผนังมากขึ้น เช่น การติดวอลเปเปอร์ที่ผนังภายในอาคาร ทำให้เพิ่มโอกาสการเกิดควบแน่นได้ง่ายขึ้น เพราะฉะนั้นผนังภายในอาคารจึงควรระบายความชื้นผ่านเข้าไปผสมกับอากาศแห้งภายในอาคารจะดีกว่า