วัตถุประสงค์ 1. ประเมินความมีประสิทธิผลของยาบูดีโซไนด์ขนาด 200 มิลลิกรัมต่อวันเปรียบเทียบกับขนาด 400 มิลลิกรัมต่อวัน ในการรักษาผู้ป่วยจมูกอักเสบเรื้อรังตลอดปีในคนไทยผู้ใหญ่ 2. ประเมินผลแทรกซ้อนของยาทั้งสองขนาดนี้ในช่วงเวลาที่ได้รับการรักษานาน3 สัปดาห์ 3. เปรียบเทียบความคุ้มค่าของยาบูดีโซไนด์ขนาด 200 มิลลิกรัมต่อวัน กับขนาด 400 มิลลิกรัมต่อวัน รูปแบบงานวิจัย : เป็นการวิจัยเชิงทดลองแบบปกปิดสองทางโดยวิธีแบ่งกลุ่มสุ่มให้ยาบูดีโซไนด์ขนาด 200 ไมโครกรัม และ 400 ไมโครกรัมต่อวันแก่ผู้ป่วยที่มีจมูกอักเสบเรื้อรังตลอดปี ระเบียบวิธีวิจัย : ผู้ป่วย perennial rhinitis และเข้าเกณฑ์การคิดเลือกมีจำนวน 233 คน ผู้ป่วยทุกคนบันทึกความรุนแรงของอาการทางจมูกทุกวันเป็นเวลา 7 วันหลังจากนั้นแบ่งผู้ป่วยออกเป็นสองกลุ่มตามความรุนแรงของอาการของจมูก คือเป็นกลุ่มที่มีอาการน้อย (คะแนนรวมของอาการทางจมูกต่ำกว่า 2) และกลุ่มที่มีอาการมาก(คะแนนรวมของอาการทางจมูกตั้งแต่ 2 ขึ้นไป) ผู้ป่วยในแต่ละกลุ่มถูกสุ่มให้ยาบูดีโซไนด์ 2 ขนาดคือขนาด 200 ไมโครกรัมต่อวัน และขนาด 400 ไมโครกรัมต่อวันโดยการสุ่มแบบบล็อกขนาด 4 คน โดยให้ยาเป็นระยะเวลานาน 3 สัปดาห์ ประเมินประสิทธิผลของยาสองขนาดด้วยอาการของผู้ป่วยโดยให้คะแนนเป็น 4 มาตร และภาวะแทรกซ้อนที่เกิดจากยาพ่นจมูก ผลการศึกษา : เมื่อประเมินผลหลังจากใช้ยาพ่นครบ 1, 2 และ 3 สัปดาห์พบว่าการใช้ยาบูดีโซไนด์ขนาด 400 ไมโครกรัมต่อวันได้ผลในการควบคุมอาการทางจมูกได้ดีกว่าการใช้ขนาด 200 ไมโครกรัมต่อวันอย่างมีนัยสำคัญทั้งทางด้านสถิติและคลินิกในทุกสัปดาห์ เมื่อใช้สถิติ Generalized Estimated Equations สำหรับวิเคราะห์การวัดผลแบบทวินาม ซึ่งวัดทุกวันหลังจากใช้ยาครบ 3 สัปดาห์ก็พบว่าขนาดยา 400 ไมโครกรัมต่อวันได้ผลดีกว่าขนาด 200 ไมโครกรัมต่อวันคิดเป็น 1.2 เท่าโดยมีช่วงระดับความเชื่อมั่นที่ 95% อยู่ระหว่าง 1.01-1.40 เท่า ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทั้งทางสถิติและทางคลินิกของภาวะแทรกซ้อนที่เกิดจากยาพ่นทั้ง2 ขนาด