~uวัตถุประสงค์~u เพื่อศึกษาผลการรักษาโรคลิ้นหัวใจไมตรัลตีบ (MS) โดยการถ่างขยายด้วยบอลลูนผ่านทางหลอดเลือดดำ (PTMC) ต่อการเปลี่ยนแปลงของความดันผ่านลิ้นไมตรัล (MMPG) ขณะออกกำลังกายและต่อการเปลี่ยนแปลงของขนาดพื้นที่ผ่านลิ้นไมตรัล (MVA) ~uวิธีการวิจัย~u ผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยโรคลิ้นหัวใจไมตรัลตีบและมีข้อบ่งชี้เหมาะสมต่อการรักษาโดยการถ่างขยายด้วยบอลลูน จะเข้าร่วมการศึกษาและได้รับการตรวจคลื่นเสียงสะท้อนหัวใจทั้งในขณะพักและออกกำลังกาย ที่ 1 วัน ก่อนและ 7 วันหลังการรักษา การตรวจวัดนอกจากค่ามาตรฐานยังรวมขนาดพื้นที่ผ่านลิ้นไมตรัล,ความดันเฉลี่ยผ่านลิ้นไมตรัล และความดันผ่านลิ้นไตรคัสปิดที่รั่ว ~uผลการวิจัย~u ผู้ป่วยทั้งหมดจำนวน 22 ราย เป็นชาย 2 ราย หญิง 20 รายอายุเฉลี่ย 34(+,-)16 ปี (mean(+,-)SD) mitral valve score เฉลี่ย 8.23(พิสัย 6-10) อาการเหนื่อยลดลง 20 ใน 22 รายคิดเป็นร้อยละ 91 ขนาดพื้นที่ผ่านลิ้นไมตรับเพิ่มจาก 0.74(+,-)0.35 เป็น 1.44(+,-)0.47 ตร.ซม. (p<0.001)ความดันเฉลี่ยผ่านลิ้นไมตรัลลดลงจาก 12.03(+,-)9.17 เป็น 5.49(+,-)4.24 มม.ปรอทในขณะพัก (p<0.001) และลดลงจาก 24.30(+,-)13.93 เป็น 14.72(+,-)8.64มม.ปรอท ขณะออกกำลังกาย ความดันผ่านลิ้นไตรคัสปิดที่รั่วลดลงจาก 51.20(+,-)37.42เป็น 33.62(+,-)28.46 มม.ปรอท ในขณะพัก (p<0.001) และลดลงจาก 97.40(+,-)34.35 เป็น 73.54(+,-)42.12 มม.ปรอทขณะออกกำลังกาย (p=0.004)ไม่มีผลแทรกซ้อนที่รุนแรงเกิดขึ้นทั้งจากการตรวจและการรักษา ~uสรุป~u ผลของการศึกษาวิจัยแสดงว่าการรักษาโรคลิ้นหัวใจไมตรัลตีบโดยการถ่างขยายด้วยบอลลูนทำให้ผู้ป่วยอาการดีขึ้น ขนาดพื้นที่ผ่านลิ้นไมตรัลเพิ่มขึ้น ความดันเฉลี่ยผ่านลิ้นไมตรัลและความดันผ่านลิ้นไตรคัสปิดที่รั่วลดลงอย่างมีนัยสำคัญนอกจากนี้วิธีการรักษาดังกล่าวและการประเมินผลการรักษาด้วยการตรวจคลื่นเสียงสะท้อนหัวใจขณะออกกำลังกายก็เป็นวิธีที่มีความปลอดภัยสูง