การวิจัยในเรื่องนี้มุ่งศึกษาถึงโครงสร้างและฐานอำนาจของกลุ่มสมัชชาเกษตรกรรายย่อยอีสาน (สกย.อ.) ภายใต้การนำของนายนคร ศรีพิพัฒน์ ซึ่งเป็นแกนนำกลุ่มการศึกษาเรื่องนี้เป็นการวิจัยในเชิงเอกสารและการสังเกตการณ์ในช่วงปี 2539-2541โดยมีสมมติฐานว่า การเกิดกลุ่มสมัชชาเกษตรกรรายย่อยอีสานมีผลสืบเนื่องมาจากปัญหาในเรื่องที่ดินทำกินและถูกขับไล่ให้ออกจากที่ทำกินในเขตป่าสงวนเสื่อมโทรม ความเข้มแข็งของกลุ่มสมัชชาฯ เกิดจากการมีเป้าหมายที่ชัดเจน มีผู้นำกลุ่มที่เข้มแข็งมีกลไกในการทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ การกล่อมเกลาสมาชิกภายในกลุ่ม และได้รับการสนับสนุนจากองค์กรพัฒนาเอกชนและกลุ่มองค์กรอื่น การศึกษานี้ได้ใช้แนวความคิดในเรื่องของกลุ่มและการรวมกลุ่มเรื่องของขบวนการทางสังคม เรื่องของการกล่อมเกลาทางการเมือง และเรื่องของอำนาจและผู้นำมาเป็นกรอบในการศึกษา ผลของการศึกษาพบว่ากลุ่มของสมัชชาดังกล่าวนั้น เริ่มก่อตัวมาจากปัญหาของกลุ่มเกษตรกรที่ไม่มีที่ดินทำกินและไม่ได้รับการช่วยเหลือจากทางหน่วยงานของรัฐอย่างจริงจัง แนวทางที่เห็นว่าจะแก้ปัญหาเหล่านั้นได้คือ การมีอำนาจต่อรองกับรัฐบาลซึ่งปัจจัยที่ก่อให้เกิดอำนาจการต่อรองได้คือ การรวมตัวกันเป็นกลุ่มพลังที่เข้มแข็งโดยปัจจัยที่ก่อให้เกิดการรวมตัวเป็นกลุ่มที่เข้มแข็งได้นั้นมี 2 ปัจจัย ได้แก่ปัจจัยภายในและปัจจัยภายนอก ปัจจัยภายในได้แก่ บุคลิกภาพและความสามารถของผู้นำ การจัดระเบียบในองค์กรของกลุ่มที่มีประสิทธิภาพ มีแกนนำร่วมกำหนดเป้าหมายขององค์กรที่ชัดเจน และสมาชิกได้รับผลประโยชน์ทั่วถึงและเป็นธรรม ปัจจัยภายนอกได้แก่ ความร่วมมือระหว่างกลุ่มองค์กรพัฒนาเอกชนและกลุ่มแกนนำพันธมิตรอื่นๆ