การศึกษาวิจัยของวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มีจุดมุ่งหมายที่จะศึกษาถึงการใช้อำนาจหน้าที่ขององค์กรส่วนท้องถิ่นและเจ้าพนักงานเกี่ยวกับการสาธารณสุข ประกอบด้วยเจ้าพนักงานท้องถิ่น เจ้าพนักงานสาธารณสุข พนักงานเจ้าหน้าที่ เจ้าพนักงานควบคุมมลพิษและเจ้าพนักงานตำรวจ เพื่อป้องกันและปราบปรามปัญหาเกี่ยวกับการสาธารณสุขที่เกิดจากการประกอบกิจการของประชาชน อันก่อให้เกิดปัญหาความเดือดร้อนรำคาญ ผลการวิจัยพบว่า ในปัจจุบันมีกฎหมายเกี่ยวกับการสาธารณสุข ที่มีผลบังคับใช้หลักอยู่ 2 ฉบับ คือ พระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.2535 พระราชบัญญัติรักษาความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง พ.ศ.2535 และมีกฎหมายรองรับอีกบางฉบับเช่น พระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ.2535 ซึ่งปัญหาที่เกิดขึ้นในส่วนของการบังคับใช้กฎหมายก็คือ การขาดความชัดเจนและความเป็นเอกภาพระหว่างเจ้าพนักงานท้องถิ่นและเจ้าพนักงานตำรวจ อันส่งผลให้ไม่สามารถบังคับใช้กฎหมายในการป้องกันและปราบปรามได้อย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากนี้ยังมีปัญหาการกำกับดูแลองค์กรส่วนท้องถิ่นที่ยังมีลักษณะกว้างและมีช่องว่างทางกฎหมายเกี่ยวกับอำนาจในการกำกับดูแลการออกข้อกำหนดของท้องถิ่น การวิจัยได้เสนอแนะแนวทางปรับปรุงกฎหมายเกี่ยวกับการสาธารณสุข โดยกำหนดให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสอบสวนคดีความผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.2535 เพื่อให้เหมาะสมกับสภาพความเป็นจริงในปัจจุบัน มิใช่มีเพียงอำนาจจับกุมและเปรียบเทียบคดีเฉพาะในบางความผิดเท่านั้น และกรณีการกำกับดูแลของส่วนกลางหรือส่วนภูมิภาคนั้น ให้ขยายขอบเขตออกไปโดยครอบคลุมถึงการดำเนินการออกข้อกำหนดแทนท้องถิ่นได้ในกรณีที่ท้องถิ่นไม่ออกข้อกำหนด โดยการบัญญัติไว้ให้ชัดเจนในพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.2535