ข้อสัญญา Netting ที่กำหนดอยู่ในแบบฟอร์มมาตรฐาน 1992 ISDA MasterAgreement (Multicurrency-Cross Border) เป็นข้อสัญญาที่กำหนดถึงวิธีการชำระหนี้ที่กำหนดให้สิทธิแก่คู่สัญญาที่จะปฏิบัติการชำระหนี้ที่เกิดขึ้นจากการทำธุรกรรมการเงินระหว่างประเทศประเภทอนุพันธ์ทางการเงินระหว่างกันของคู่สัญญาในวิธีที่นอกเหนือไปจากการที่คู่สัญญาแต่ละฝ่ายจะต้องปฏิบัติการชำระหนี้ตามที่ได้มีการกำหนดไว้โดยเฉพาะเจาะจงในแต่ละธุรกรรมที่คู่สัญญาได้ทำขึ้นหากเข้าเงื่อนไขตามที่กำหนดอยู่ในข้อสัญญา Netting ซึ่งข้อสัญญา Netting ที่กำหนดอยู่ในแบบฟอร์มดังกล่าวมี 2 กรณี คือ ข้อสัญญา Payment Netting และข้อสัญญา Netting byClose-Out แต่จะเห็นได้ว่าการร่างข้อสัญญาดังกล่าว ผู้ร่างได้ร่างขึ้นโดยประสงค์ที่จะให้มีผลใช้บังคับได้ตามกฎหมายของประเทศอังกฤษ และ/หรือกฎหมายของรัฐนิวยอร์คดังนั้น ในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงได้นำสัญญา Netting ทั้ง 2 กรณีมาศึกษาถึงการมีผลใช้บังคับตามกฎหมายไทย จากการศึกษาพบว่า เฉพาะกรณีการทำ Netting by Close-Out ในเหตุล้มละลายที่คู่สัญญากำหนดให้นำวิธี Market Quotation มาใช้เท่านั้นที่หากคู่สัญญาฝ่ายที่ไม่ผิดนัดเป็นนิติบุคคลต่างประเทศแล้ว การมีผลใช้บังคับได้ตามกฎหมายไทยจะมีความไม่แน่นอน กล่าวคือการทำ Netting by Close-Out ในกรณีนี้จะมีผลเป็นการหักกลบลบหนี้ตามที่พระราชบัญญัติล้มละลายได้บัญญัติไว้ ก็ต่อเมื่อคู่สัญญาฝ่ายที่ไม่ผิดนัดนั้นสามารถพิสูจน์ได้ว่ากฎหมายในประเทศของตนได้ยอมให้เจ้าหนี้ที่เป็นคนไทยมีสิทธิที่จะขอรับชำระหนี้ในคดีล้มละลายหรือในการฟื้นฟูกิจกรรมของลูกหนี้ได้ ดังนั้น เพื่อให้การมีผลใช้บังคับตามกฎหมายไทยของการทำ Netting byClose-Out ในกรณีดังกล่าวมีความแน่นอน ผู้วิจัยจึงขอเสนอแนะให้มีการแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติล้มละลายในส่วนที่บัญญัติถึงการหักกลบลบหนี้โดยการบัญญัติให้ยอมรับถึงผลของการทำ Netting by Close-Out ในกรณีที่เจ้าหนี้ผู้ใช้สิทธิทำ Netting by Close-Out เป็นนิติบุคคลต่างประเทศโดยไม่ต้องพิสูจน์ถึงกฎหมายของประเทศตนหรืออาจจะใช้วิธีการบัญญัติกฎหมายพิเศษขึ้นมายกเว้นให้การทำNetting by Close-Out ในบางกรณี (เช่นในสัญญาที่เกิดขึ้นจากการเข้าทำธุรกรรมการเงินระหว่างประเทศประเภทอนุพันธ์ทางการเงิน และเป็นธุรกรรมที่มีคู่สัญญาฝ่ายไทยเป็นสถาบันการเงิน) สามารถมีผลใช้บังคับได้ตามกฎหมายได้