การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงค่าใช้จ่ายสำหรับการบริโภคสื่อต่างๆ ของนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปี 2541 โดยได้ทำการวิเคราะห์เปรียบเทียบนิสิตทั้ง 4 สาขาวิชา และเปรียบเทียบแยกระหว่างนิสิตชายและนิสิตหญิง กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยนี้มีจำนวนทั้งสิ้น 400 คน ได้ทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยคอมพิวเตอร์โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS/PC+ ผลการวิจัยพบว่า สื่อที่นิสิตเสียค่าใช้จ่ายในการบริโภคมากที่สุดคือ สื่อโทรศัพท์เคลื่อนที่และพบว่าการใช้เวลาส่วนใหญ่ของนิสิตจะหมดไปกับสื่อโทรทัศน์มากที่สุด การวิจัยนี้ได้ตั้งสมมุติฐานไว้ 5 ข้อ ผลปรากฎว่า 1. การเปรียบเทียบค่าใช้จ่ายเฉลี่ยที่ใช้สำหรับการบริโภคสื่อใน 1 สัปดาห์ระหว่างนิสิตทั้ง 4 สาขาวิชา พบว่ามีค่าใช้จ่ายที่แตกต่างกันในสื่ออินเตอร์เน็ต 2. การเปรียบเทียบค่าใช้จ่ายเฉลี่ยที่ใช้สำหรับการบริโภคสื่อใน 1 สัปดาห์ระหว่างนิสิตชายและนิสิตหญิง พบว่ามีค่าใช้จ่ายที่แตกต่างกันในสื่อโทรศัพท์เคลื่อนที่ 3. การเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยของเวลาที่ใช้ในการบริโภคสื่อใน 1 สัปดาห์ระหว่างนิสิตทั้ง 4 สาขาวิชา พบว่ามีค่าเฉลี่ยของเวลาในการบริโภคสื่อโทรทัศน์และวิทยุที่แตกต่างกัน 4. การเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยของเวลาที่ใช้ในการบริโภคสื่อต่างๆ ใน 1 สัปดาห์ระหว่างนิสิตชายและหญิง พบว่ามีค่าเฉลี่ยของเวลาที่แตกต่างกันในสื่อโทรทัศน์ 5. จุดสัมผัสของเส้นงบประมาณกับเส้นแห่งความพอใจ สามารถบ่งบอกถึงมูลค่าส่วนเกินที่ไม่เท่ากันของสื่อแต่ละชนิด และผลของการวิจัยทำให้พบว่า การบริโภคสื่อต่างๆ ของนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นการบริโภคเพื่อสัญญะเป็นความต้องการชี้นำ ซึ่งตรงกับแนวความคิดของ ช็อง โบดริยาร์ด