การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบคุณภาพของการกำหนดจุดตัดระหว่างวิธีวิลคอกซ์กับวิธีแองกอฟสำหรับแบบสอบอิงโดเมนประเภทเลือกตอบและตอบสั้นเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบอิงโดเมนคู่ขนานประเภทเลือกตอบจำนวน 4 ตัวเลือกและแบบสอบประเภทตอบสั้น ฉบับละ 30 ข้อ ซึ่งคัดเลือกโดยวิธีวิลคอกซ์และวิธีแองกอฟตามทฤษฎีการตอบสนองข้อสอบรวมทั้งสิ้น 8 ฉบับ ซึ่งวัดเนื้อหาเรื่อง "เศษส่วน"ข้อสอบสร้างขึ้นตามลักษณะเฉพาะของข้อสอบ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ปีการศึกษา 2540 และนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ปีการศึกษา 2541 จำนวน4,084 คน จาก 19 โรงเรียนในเขตกรุงเทพมหานคร ผลการวิจัยพบว่า 1. แบบสอบประเภทเลือกตอบฉบับที่ 1 และ 2 มีจุดตัดที่กำหนดด้วยวิธีวิลคอกซ์มีค่าเป็น 20 และ 19 คะแนน ตามลำดับ แบบสอบประเภทเลือกตอบฉบับที่ 1 และ 2มีจุดตัดที่กำหนดด้วยวิธีแองกอฟตามทฤษฎีการตอบสนองข้อสอบมีค่าเป็นระดับความสามารถที่ระดับ -0.2611 และ -0.2796 ตามลำดับ 2. แบบสอบประเภทตอบสั้นฉบับที่ 1 และ 2 มีจุดตัดที่กำหนดด้วยวิธีวิลคอกซ์มีค่าเป็น 20 และ 21 คะแนน ตามลำดับ แบบสอบประเภทเลือกตอบฉบับที่ 1 และ 2มีจุดตัดที่กำหนดด้วยวิธีแองกอฟตามทฤษฎีการตอบสนองข้อสอบมีค่าเป็นระดับความสามารถที่ระดับ 0.7181 และ 0.7052 ตามลำดับ 3. ความตรงของการกำหนดจุดตัดคำนวณด้วยวิธีของคาร์เวอร์พบว่า ความตรงของการกำหนดจุดตัดด้วยวิธีวิลคอกซ์และวิธีแองกอฟสำหรับแบบสอบประเภทเลือกตอบมีค่าเป็น 0.7022 และ 0.7038 ตามลำดับ ความตรงของการกำหนดจุดตัดด้วยวิธีวิลคอกซ์และวิธีแองกอฟสำหรับแบบสอบประเภทตอบสั้นมีค่าเป็น 0.7961 และ 0.7862 ตามลำดับซึ่งความตรงของการกำหนดจุดตัดด้วยวิธีทั้งสองไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4. ความเที่ยงของการกำหนดจุดตัดคำนวณด้วยวิธีของสวามินาทาน แฮมเบิลตันและอัลจินาพบว่า ความเที่ยงของการกำหนดจุดตัดด้วยวิธีวิลคอกซ์และวิธีแองกอฟสำหรับแบบสอบประเภทเลือกตอบมีค่าเป็น 0.8130 และ 0.8005 ตามลำดับ ความเที่ยงของการกำหนดจุดตัดด้วยวิธีวิลคอกซ์และวิธีแองกอฟสำหรับแบบสอบประเภทตอบสั้นมีค่าเป็น 0.8131 และ 0.8000 ตามลำดับ ซึ่งความเที่ยงของการกำหนดจุดตัดด้วยวิธีทั้งสองไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 5. คุณภาพของการกำหนดจุดตัดด้วยวิธีวิลคอกซ์กับวิธีแองกอฟตามทฤษฎีการตอบสนองข้อสอบไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05