การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหาความชุกและลักษณะทางคลินิกของโรคราที่เล็บจาก ~iCandida~i โดยใช้ criteria ในการระบุว่า yeasts หรือ moldsเป็นเชื้อก่อโรคของ Haneke ได้ทำการศึกษาในผู้ป่วยนอก คลินิกโรคผิวหนังของโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ พ.ศ.2540-2541 รวม 43,444 ราย ในจำนวนนี้ ผู้ป่วย117 ราย (ร้อยละ 0.26) มีลักษณะทางคลินิกเข้าได้กับโรคราที่เล็บ นำแผ่นเล็บของผู้ป่วย 117 ราย นี้มาตรวจโดยน้ำยาโปตัสเซียมไฮดรอกไซด์ เพาะเชื้อ และตรวจทางจุลพยาธิวิทยา ผลการศึกษาพบว่าผู้ป่วย 36 ราย เป็นโรคราที่เล็บจาก ~iCandida~i ตาม criteriaดังกล่าว ความชุกของโรคราที่เล็บจาก ~iCandida~i ในผู้ป่วยนอก คลิกนิกโรคผิวหนังของโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ คิดเป็นร้อยละ 0.08 ความชุกในเพศหญิง (ร้อยละ 0.09)สูงกว่าความชุกในเพศชาย (ร้อยละ 0.06) ความชุกคิดตามกลุ่มอายุพบว่าสูงสุดในกลุ่มอายุ 61-70 ปี (ร้อยละ 0.9) โรคราที่เล็บจาก ~iCandida~i พบได้บ่อยที่สุดในกลุ่มอาชีพแม่บ้าน (ร้อยละ 63) ลักษณะทางคลินิกที่พบทั้งหมดเป็นการเปลี่ยนแปลงของเล็บแบบ distal and lateral subungual onychomycosis การบวมแดงข้างเล็บพบในโรคราที่เล็บจาก ~iCandida~i (ร้อยละ 94) บ่อยกว่าโรคราที่เล็บจากdermatophytes (ร้อยละ 6) โรคราที่เล็บจาก ~iCandida~i พบบ่อยในเล็บมือ(ร้อยละ 84) ส่วนใหญ่ของผู้ป่วย (ร้อยละ 80) ไม่มีการเปลี่ยนแปลงสีของเล็บแต่การเปลี่ยนแปลงของเล็บเป็นสีดำพบได้ในผู้ป่วยร้อยละ 17 สายพันธุ์ของ ~iCandida~iที่ก่อโรค ได้แก่ ~iC. albicans~i (ร้อยละ 61) ~iC. tropicalis~i (ร้อยละ 25)~iC. parapsilosis~i (ร้อยละ 14) จากผลการตรวจทางจุลพยาธิวิทยาพบว่า เชื้อ~iCandida~i ทั้งสามสายพันธุ์สามารถกินเข้าไปในเนื้อเล็บได้รวม 15 ราย (ร้อยละ 12.8ของผู้ป่วยที่มีลักษณะทางคลินิกเข้าได้กับโรคราที่เล็บ) การศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าเชื้อ Candida เป็นเชื้อก่อโรคที่พบได้ไม่น้อยในโรคราที่เล็บ ดังนั้นในการรักษาโรคราที่เล็บนอกจากจะให้ยาครอบคลุมเชื้อdermatophytes แล้ว ยังควรคำนึงถึงเชื้อ Candida ด้วย