การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปคำถามแบบตอบรับ-ปฏิเสธในภาษามือไทยของโรงเรียนเศรษฐเสถียรตามแนววัจนกรรม รวมทั้งวิเคราะห์และจำแนกประเภทของคำถามแบบตอบรับ-ปฏิเสธโดยใช้เกณฑ์ทางความหมาย ในงานวิจัยชิ้นนี้ วิธีการเก็บข้อมูลเป็นขั้นตอนสำคัญเพราะเป็นการเก็บข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลที่ไม่พูดภาษาปกติผู้วิจัยได้เสนอการใช้สถานการณ์ซึ่งบรรจุเงื่อนไขที่ทำให้เกิดวัจนกรรมการถามแบบตอบรับ-ปฏิเสธเป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูล โดยใช้กลุ่มผู้บอกภาษา 2 กลุ่มคือ กลุ่มผู้บอกภาษาหูปกติ จำนวน 3 คน และกลุ่มผู้บอกภาษาหูหนวกจำนวน 3 คน ซึ่งวัตถุประสงค์ในการเก็บข้อมูลกับผู้บอกภาษาหูปกตินั้น ก็เพื่อที่ผู้วิจัยจะมั่นใจได้ว่าสถานการณ์ที่สร้างขึ้นเหล่านี้สามารถดึงรูปคำถามแบบตอบรับ-ปฏิเสธได้จริง และรวมถึงฝึกหัดการถามและวิธีการใช้เครื่องมือเพื่อเป็นประโยชน์ในการเก็บข้อมูลกับผู้บอกภาษาหูหนวกหลังจากที่ได้ทดสอบเครื่องมือกับผู้บอกภาษาหูปกติแล้ว จึงนำเครื่องมือไปใช้กับผู้บอกภาษาหูหนวก จากการวิจัยสามารถแบ่งรูปคำถามแบบตอบรับ-ปฏิเสธในภาษามือไทยของโรงเรียนเศรษฐเสถียร จากท่ามือ 12 ท่ามือออกเป็น 4 ประเภทใหญ่ๆ คือ 1. คำถามแบบตอบรับ-ปฏิเสธที่แสดงว่าผู้พูดไม่รู้ข้อมูลเลย จึงไม่สามารถแน่ใจเกี่ยวกับเรื่องที่ตนจะถามซึ่งมีท่ามือแสดงคำถามประเภทนี้ 2 ท่ามือ และท่ามือทั้ง2 ท่ามือนี้สามารถใช้แทนกันได้ 2. คำถามแบบตอบรับ-ปฏิเสธที่แสดงว่าผู้พูดไม่แน่ใจในข้อมูล และมีความสงสัยในข้อมูลของตน ซึ่งมีท่ามือแสดงคำถามประเภทนี้ 2 ท่ามือ และท่ามือ 2 ท่ามือนี้ใช้แทนกันได้ 3. คำถามแบบตอบรับ-ปฏิเสธที่แสดงว่าผู้พูดไม่แน่ใจในข้อมูล และไม่มีความขัดแย้งในข้อมูลของตน ซึ่งมีท่ามือแสดงคำถามประเภทนี้ 4 ท่ามือ และทั้ง 4 ท่ามือนี้สามารถใช้แทนกันได้ 4. คำถามแบบตอบรับ-ปฏิเสธที่แสดงว่าผู้พูดแน่ใจในข้อมูล และมีความขัดแย้งในข้อมูลของตน จึงต้องการถามเพื่อยืนยันความเชื่อของตน มีท่ามือแสดงคำถามประเภทนี้4 ท่ามือ และท่ามือทั้งสี่ท่ามือนี้สามารถใช้แทนกันได้