การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับการยอมรับการฝึกอบรมด้านเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษาของอาจารย์อุดมศึกษาของรัฐ ในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล (2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการยอมรับการฝึกอบรมด้านเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษาของอาจารย์ในมหาวิทยาลัยของรัฐ กับองค์ประกอบด้านสภาพของอาจารย์ผู้สอนด้านสภาพสังคมของมหาวิทยาลัย ด้านการสนับสนุนของผู้บริหารมหาวิทยาลัย และด้านการฝึกอบรม และ(3) ศึกษาตัวแปรที่ร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของการยอมรับการฝึกอบรมด้านเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา ของอาจารย์ในมหาวิทยาลัยของรัฐ กลุ่มตัวอย่างเป็นอาจารย์อุดมศึกษาของรัฐ ในกรุงเทพมหานครและปริมณฑลจำนวน 385 คน ผลการวิจัยพบว่า 1. อาจารย์มหาวิทยาลัย ในกรุงเทพมหานครและปริมณฑลมีการยอมรับการฝึกอบรมด้านเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษาในระดับปานกลาง 2. ในการหาความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรทั้ง 4 ด้านกับการยอมรับการฝึกอบรมด้านเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษาทั้ง 5 ขั้น พบตัวแปรที่มีความสัมพันธ์ทางบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 จำนวน 33 ตัว 3 อันดับแรก ได้แก่การเข้าอบรมกับวิทยากรที่มีความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านการมีโอกาสนำความรู้ที่ได้จากการอบรมไปใช้ในการปฏิบัติงานและการเข้ารับการฝึกอบรมกับวิทยากรภายใน และพบตัวแปรที่มีความสัมพันธ์ทางลบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 จำนวน 5 ตัว 3 อันดับแรก ได้แก่ การไม่เคยเข้าอบรมด้านเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา เพศชาย และตำแหน่งศาสตราจารย์ 3. การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบปกติ (EnterMethod) พบตัวแปรที่สามารถอธิบายการยอมรับการฝึกอบรมด้านเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษาขั้นการรับรู้ ขั้นการจูงใจ ขั้นการตัดสินใจ ขั้นการนำไปใช้ และขั้นการยืนยันได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 จำนวน 4, 6, 3,8 และ 5 ตัว ตามลำดับ โดยตัวแปรทั้งหมดทุกตัวในแต่ละขั้นสามารถอธิบายความแปรปรวนของการยอมรับการฝึกอบรมด้านเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษาทั้ง 5 ขั้นได้เท่ากับ 53.34%, 49.20%, 75.28%, 66.66% และ 71.66%ตามลำดับ และพบตัวแปรที่สามารถอธิบายความแปรปรวนของการยอมรับการฝึกอบรมด้านเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษาได้4 ขั้น จำนวน 2 ตัว คือ ความสนใจและกระตือรือร้นในการเข้าอบรม และการเคยเข้ารับการอบรม 1 ครั้ง/ปี 4. การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบเพิ่มตัวแปรเป็นขั้น(Stepwise Method) พบตัวแปรที่สามารถอธิบายการยอมรับการฝึกอบรมด้านเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษาขั้นการรับรู้ขั้นการจูงใจ ขั้นการตัดสินใจ ขั้นการนำไปใช้ และขั้นการยืนยัน ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 จำนวน7, 6, 11, 9 และ 8 ตัว ตามลำดับ โดยตัวแปรทั้งหมดทุกตัวในแต่ละขั้น สามารถอธิบายความแปรปรวนของการยอมรับการฝึกอบรมด้านเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษาทั้ง 5 ขั้นได้เท่ากับ 47.97%, 41.14%, 72.13%, 63.47% และ68.43% ตามลำดับ และพบตัวแปรที่สามารถอธิบายความแปรปรวนของการยอมรับการฝึกอบรมด้านเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษาในทุกขั้น จำนวน 1 ตัว คือ ความสนใจและกระตือรือร้นในการเข้าอบรม