งานวิจัยนี้ศึกษาลักษณะของการผุกร่อนภายใต้ความเค้นของเหล็กกล้าไร้สนิมเกรด 316L ในสารละลายผสมระหว่างกรดไฮโดรคลอริก (0-10 โมล/ลิตร) และเกลือโซเดียมคลอไรด์ (0-6 โมล/ลิตร) ที่อุณหภูมิ 32 องศาเซลเซียส,42 องศาเซลเซียส, 55 องศาเซลเซียส และ 75 องศาเซลเซียสโดยทำการทดสอบด้วยวิธี U - bend test และวัดเส้นโพลาไรเซชั่นด้วยเครื่องโพเทนทีโอสเตต ผลการทดลองนำเสนอในรูปของแผนภูมิการผุกร่อนภายใต้ความเค้น (SCC diagram)กราฟอัตราการผุกร่อน และกราฟเส้นโพลาไรเซชั่น พบว่าที่อุณหภูมิ 32 องศาเซลเซียส เมื่อความเข้มข้นของไฮโดรเจนอิออน และคลอไรด์อิออนในสารละลายผสมเพิ่มขึ้นลักษณะของการผุกร่อนจะรุนแรงขึ้น และแบ่งออกได้เป็น3 ช่วง คือ ช่วงไม่สังเกตเห็นการผุกร่อน ช่างการผุกร่อนแบบรูพรุนและการผุกร่อนทั่วไปแบบสม่ำเสมอ และช่วงการผุกร่อนทั่วไปแบบไม่สม่ำเสมอ แต่ไม่สังเกตเห็นรอยแตกร้าว การทดลองที่อุณหภูมิ 42 องศาเซลเซียส, 55 องศาเซลเซียส, 75 องศาเซลเซียส ได้ผลเช่นเดียวกับที่อุณหภูมิ 32 องศาเซลเซียสแต่การผุกร่อนจะรุนแรงกว่า เมื่อเปรียบเทียบที่ความเข้มข้นเดียวกัน การเพิ่มความเข้มข้นของไฮโดรเจนอิออนและคลอไรด์อิออน และอุณหภูมิ มีผลทำให้เสถียรภาพของฟิล์มพาสซีฟบนผิวเหล็กกล้าไร้สนิมเกรดนี้ลดลง เมื่อเปรียบเทียบผลของการผุกร่อนภายใต้ความเค้นของเหล็กกล้าไร้สนิมเกรด 316L กับเกรด 304 ในสภาวะการทดสอบวิธี U - bend tent และในสารละลายผสมระหว่างกรดไฮโดรคลอริกและเกลือโซเดียมคลอไรด์ที่ความเข้มข้นเดียวกัน พบว่า เหล็กกล้าไร้สนิมเกรด 316L จะไม่เกิดรอยแตกร้าว เป็นเพราะว่าเหล็กกล้าไร้สนิมเกรดนี้มีความต้านทานต่อการผุกร่อนภายใต้ความเค้นดีกว่า เนื่องจากอิทธิพลของการเติมธาตุ Mo ช่วยทำให้ฟิล์มพาสซีฟมีเสถียรภาพดีกว่า จากการวัดเส้นโพลาไรเซชั่นที่อุณหภูมิ 30 องศาเซลเซียส พบว่าความหนาแน่นกระแสไฟฟ้าพาสซีฟ (I(,p))สูงขึ้น เมื่อความเข้มข้นของไฮโดรเจนอิออนและคลอไรด์อิออนสูงขึ้น แสดงว่าฟิล์มพาสซีฟมีเสถียรภาพลดลง ซึ่งสอดคล้องกับผลการวิจัยนี้ และเมื่อเปรียบเทียบเส้นโพลาไรเซชั่นของเหล็กกล้าไร้สนิมเกรดนี้กับเกรด 304L พบว่าเหล็กกล้าไร้สนิมเกรด 316L มีช่วงพาสซิวิตี้กว้างกว่าและมีศักย์ไฟฟ้าของการผุกร่อน (E(,(...)RR) สูงกว่าเกรด 304Lแสดงว่าฟิล์มพาสซีฟของมันแข็งแรงกว่า