การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการสร้างสรรค์ผลงานเพลงลูกทุ่งของ ลพ บุรีรัตน์ที่เกิดขึ้นตลอดชีวิตการเป็นนักประพันธ์เพลงและศึกษาการตอบสนองของ ลพ บุรีรัตน์ ต่อปัจจัยเหล่านั้นที่สะท้อนออกมาในผลงานการประพันธ์เพลงของเขา วิธีการวิจัยที่ใช้คือสัมภาษณ์ ลพ บุรีรัตน์ และบุคคลที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการสร้างสรรค์ผลงานเพลงของ ลพ บุรีรัตน์ และการวิเคราะห์ผลงานเพลง โดยใช้กรอบแนวคิดกระบวนการสร้างสรรค์ผลงานเพลงลูกทุ่ง และแนวคิดเกี่ยวกับปัจจัยที่มีผลกระทบต่อกระบวนการสื่อสารผลงานเพลงลูกทุ่ง ผลการวิจัยพบว่า กระบวนการสร้างสรรค์ผลงานเพลงลูกทุ่งของ ลพ บุรีรัตน์ เป็นกระบวนการที่ผู้เผยแพร่ผลงานเพลงเป็นผู้มีบทบาทหลักในการควบคุมพลวัตของกระบวนการสื่อสารโดยผู้ประพันธ์เพลงเช่น ลพ บุรีรัตน์ จะต้องสร้างผลงานเพลงเพื่อตอบสนองต่อผู้เผยแพร่ จากประวัติศาสตร์ของวงการเพลงลูกทุ่งยุคเริ่มต้นจะมีครูเพลงหัวหน้าวงดนตรีเป็นผู้เผยแพร่ จนกระทั่งเมื่อระบบทุนนิยมเข้ามามีอิทธิพลต่อการเพลงลูกทุ่ง อำนาจของผู้เผยแพร่จึงตกไปอยู่ในมือของนักธุรกิจแผ่นเสียงและเทป การสร้างสรรค์ผลงานเพลงของ ลพ บุรีรัตน์ จึงมีลักษณะที่แตกต่างกันซึ่งแบ่งได้เป็น 3 ช่วงเวลา ช่วงแรก (พ.ศ. 2508-2515) ลพ บุรีรัตน์ มุ่งสร้างผลงานเพลงที่มีสุนทรียะทางศิลปะเพื่อให้ครูเพลงหัวหน้าวงดนตรียอมรับให้ผลงานได้รับการเผยแพร่ ช่วงที่สอง (พ.ศ. 2516-2527) ลพ บุรีรัตน์ ต้องเร่งผลิตผลงานเพลงเป็นจำนวนมาก เพื่อตอบสนองต่อการขยายตัวของธุรกิจแผ่นเสียง และเทป โดยพยายามที่จะรักษามาตรฐานทางศิลปะการประพันธ์ไว้ไปพร้อม ๆ กับการสร้างผลงานเพลงให้สอดคล้องกับความต้องการของผู้ลงทุนและผู้ฟังเพื่อแสวงหาความสำเร็จจากกระแสประชานิยม ช่วงที่สาม (พ.ศ. 2528-2540) เป็นช่วงที่ ลพ บุรีรัตน์ประสบความสำเร็จสูงสุดด้วยการสร้างเพลงลูกทุ่งแนวใหม่ที่ผสมผสานดนตรีสมัยใหม่จากตะวันตกกับศิลปะเพลงพื้นบ้านเขาสามารถใช้กระแสประชานิยมที่ได้รับมาเป็นอำนาจต่อรองกับนายทุนสร้างเงื่อนไขการขายเพลง "ยกชุด" เพื่อให้เพลงทุกเพลงของเขาได้มีโอกาสเผยแพร่และได้รับความนิยมจากผู้ฟัง