อิทธิพลที่มีผลต่อค่าประจุต่อมวลของโทนเนอร์ในการสร้างภาพชนิดสององค์ประกอบของระบบอิเล้กโทรโฟโตกราฟีได้รับการตรวจสอบด้วยระยะเวลาการเขย่า ความเข้มข้นของโทนเนอร์ ขนาดของตัวพา สารเคลือบผิวตัวพา และแกนอนุภาคของตัวพา เพื่อหาความสัมพันธ์กับคุณภาพของภาพพิมพ์ในส่วนของค่าความดำของภาพ ค่าความดำของสีพื้นหลัง การผลิตน้ำหนักสี และรายละเอียดของภาพ ตัวพาที่ใช้เป็นสารประกอบเหล็กออกไซด์รูปร่างทรงกลมเคลือบด้วยสารฟลูโอรีนกับอะคริเลตมีขนาดต่างกันสี่ขนาดคือ 100 70 60 และ 50 ไมโครเมตรเคลือบสารอื่นต่างกันอีกสี่ชนิดคือ อะคริเลต ซิลิโคนฟลูโอรีน กับซิลิโคน และไม่เคลือบผิว และตัวพาผงเหล็กที่มีรูปร่างไม่แน่นอนเคลือบด้วยสารฟลูโอรีนกับอะคริเลตอีกหนึ่งชนิด โดยใช้รวมกับโทนเนอร์ที่มีเรซินสองแบบคือโทนเนอร์สีแดงที่มีสไตรีนกับอะคริเลตเป็นเรซิน มีขนาด14 ไมโครเมตร และโทนเนอร์สีฟ้าที่มีพอลิเอสเทอร์เป็นเรซินมีขนาด 8 ไมโครเมตร การวัดค่าประจุต่อมวลของโทนเนอร์โดยใช้วิธีเป่าลมได้ผลคือ โทนเนอร์สีแดงมีค่าประจุเป็นบวกส่วนโทนเนอร์สีฟ้ามีค่าประจุเป็นลบเมื่อผสมกับตัวพาเหล่านี้ค่าประจุมวลของโทนเนอร์ซึ่งเปลี่ยนแปลงโดยระยะเวลาการเขย่าและมีค่าลดลงเมื่อเพิ่มความเข้มข้นของโทนเนอร์มีผลอย่างมากกับตัวพาขนาดใหญ่ซึ่งมีพื้นที่ผิวต่อมวลน้อยกว่าตัวพาขนาดเล็ก ตัวพาที่เคลือบด้วยสารฟลูโอรีนกับอะคริเลตได้ให้ช่วงของค่าประจุต่อมวลที่เป็นประโยชน์กับโทนเนอร์ในช่วงความเข้มข้นที่เหมาะสม ด้วยการผลิตภาพพิมพ์ที่มีค่าความดำสูงโดยปราศจากความดำของสีพื้นหลังตัวพาที่ให้ค่าประจุต่อมวลกับโทนเนอร์ต่ำเกินไปทำให้มีความดำของสีพื้นหลัง และตัวพาที่ให้ค่าประจุต่อมวลสูงเกินไปทำให้ภาพพิมพ์มีค่าความดำต่ำ ช่วงความเข้มข้นที่เหมาะสมของโทนเนอร์สอดคล้องกับช่วงค่าประจุต่อมวลของโทนเนอร์สีแดงเท่ากับ 15-20 ไมโครคูลอมบ์ต่อกรัม และช่วงค่าประจุต่อมวลของโทนสีฟ้าเท่ากับ 15-25 ไมโครคูลอมบ์ต่อกรัมซึ่งมีค่ากว้างขึ้นเมื่อใช้ตัวพาที่มีขนาดเล็กลง นอกจากนี้ช่วงความเข้มข้นที่เหมาะสมของโทนเนอร์ที่มีขนาดใหญ่ยังกว้างกว่าช่วงของโทนเนอร์ที่มีขนาดเล็กอีกด้วย