จากการทดลองเติมแบคทีเรีย 5 สายพันธุ์ (B.mixed)(B. subtilis (P1), B. megaterium (P3), B. firmus (P4),B. lentus (S22) และ B. marinus (S25) เพื่อเพิ่มผลผลิตกุ้งกุลาดำ (Penaeus monodon) พบว่าเมื่อเติม B.mixedในน้ำระหว่างการเลี้ยงกุ้งระยะ PL8 เป็นเวลา 15 วัน ทำให้กุ้งมีอัตรารอดสูงขึ้น โดยกลุ่ม S25 มีอัตรารอดสูงสุด(41.52%) รองลงมาคือกลุ่ม P1 (38.33%) กลุ่มผสม 5 สายพันธุ์(33.75%) กลุ่ม P3 (33.33%) กลุ่ม P4 มีอัตรารอดเท่ากับกลุ่ม S22 (32.91%) และกลุ่มควบคุม (27.08%) ตามลำดับและเมื่อเลี้ยง 25 วัน อัตรารอดของกุ้งกุลาดำมีค่าลดลงโดยกลุ่มผสม 5 สายพันธุ์มีอัตรารอดสูงสุด (17.5%) รองลงมาคือกลุ่ม P4 (16.67%) กลุ่ม P1 (16.25%) กลุ่ม S25(15.83%) กลุ่ม S22 (15%) กลุ่ม P1 เท่ากับกลุ่มควบคุม(14.16%) การติดตามจำนวน B.mixed ในน้ำพบว่ามีจำนวนลดลงตามระยะเวลาที่เติมลงในน้ำจาก 1.6-2.8x10('4) cfu/mlในครั้งแรกลดลงเหลือ 0.32-x10('2) cfu/ml ในเวลา 5 วันและเมื่อทดลองเติม B.mixed ในน้ำ 2 ระดับ คือชนิดละ10('2) และ 10('4) cfu/ml พบว่าอัตรารอดของกุ้ง PL15ไม่แตกต่างกัน แต่กุ้งมีน้ำหนักเฉลี่ยสูงกว่ากลุ่มควบคุมโดยกลุ่มเติม B.mixed ชนิดละ 10('4) cfu/ml มีน้ำหนักเฉลี่ย 0.0329 กรัม กลุ่มเติม B.mixed ชนิดละ 10('2)cfu/ml มีน้ำหนักเฉลี่ย 0.0150 กรัม และกลุ่มควบคุมมีน้ำหนักเฉลี่ย 0.0132 กรัม และเมื่อทดสอบผลการเติม B.mixedในน้ำและในอาหารต่อการเลี้ยงกุ้ง PL30 พบว่าการเติมในน้ำทำให้กุ้งมีน้ำหนักมากกว่าการเติมในอาหารและกลุ่มควบคุมเมื่อเลี้ยงเป็นเวลา 56 วัน มีน้ำหนักเฉลี่ย 5.09, 4.66และ 4.61 กรัม ตามลำดับ ปริมาณสารอินทรีย์ในน้ำระหว่างการเลี้ยงในสภาพที่เติม B.mixed ไม่ลดลงเมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม ส่วนคุณภาพน้ำอื่น ๆ พบว่าการเลี้ยงกุ้ง PL8 ซึ่งมีการเปลี่ยนน้ำ 30%โดยปริมาตร เมื่อเติม B.mixed ค่าไนไตรท์ ไนเตรตและออร์โธฟอสเฟตสูงกว่าในกลุ่มควบคุม และการเลี้ยงกุ้งPL15 และ PL30 แบบไม่เปลี่ยนน้ำเป็นเวลา 56 วันมีค่าแอมโมเนียและออร์โธฟอสเฟตไม่แตกต่างกันระหว่างกลุ่มทดลอง แต่ค่าไนไตรท์ของกลุ่มควบคุมมีค่าสูงกว่ากลุ่มเติม B.mixed การติดตามแบคทีเรียในระหว่างการเลี้ยงกุ้งพบว่ากลุ่มเติม B.mixed ในอาหารมี B.mixed ในส่วนลำไส้แต่ไม่พบ B.mixed ในขี้กุ้ง และมี Vibrio sp. ในลำไส้น้อยกว่ากลุ่มอื่น ๆ