การศึกษาครั้งนี้กระทำเพื่อยืนยันความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยทางสิ่งแวดล้อมและปัจจัยทางจุลชีพ อันได้แก่ ราที่มีผลต่อการเสื่อมสภาพของไม้ซึ่งอยู่ในมุขเด็จด้านตะวันตกของพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร โดยตัวอย่างราจะถูกเก็บทุกสองสัปดาห์ ระหว่างเวลา 9.00-12.00 น. ตลอดทั้งปีตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2540 ถึงเดือนมกราคม 2541 สำหรับราในอากาศจะถูกเก็บด้วยเครื่องเก็บตัวอย่างอากาศ (Burkardportable air sampler for agar plates) ส่วนการเก็บราบนพื้นผิวของไม้จำหลักนั้นใช้วิธีการป้ายด้วยไม้พันสำลี โดยอาหารที่ใช้สำหรับการคัดแยกคือ Rose Bengal Potato Dextrose Agarที่ผสม Streptomycin นอกจากนี้ตลอดระยะเวลาทุกวันยังได้ทำการบันทึกอุณหภูมิและความชื้นสัมพัทธ์ของอากาศด้วยเครื่องบันทึกแบบอัตโนมัติ (Data Loggers) ซึ่งค่าเฉลี่ยตลอดปีของอุณหภูมิและความชื้นสัมพัทธ์ในบริเวณที่อากาศถ่ายเทได้ดีเท่ากับ 29.3องศาเซลเซียสและ 71.1 เปอร์เซนต์ ส่วนในบริเวณที่อากาศถ่ายเทได้ไม่สะดวกมีค่าเท่ากับ 29.1 องศาเซลเซียส และ71.8 เปอร์เซนต์ ตามลำดับ และยังพบว่าทั้งสองบริเวณมีอุณหภูมิและความชื้นสัมพัทธ์แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับความเชื่อมั่น 95 เปอร์เซนต์ ปริมาณเฉลี่ยตลอดปีของราในอากาศและราบนพื้นผิวไม้เท่ากับ 1,222.1 หน่วยโคโลนีต่อลูกบาศก์เมตรและ 117.4 หน่วยโคโลนีต่อตารางเดซิเมตรตามลำดับ โดยในฤดูฝนปริมาณของราจะมีค่าสูงที่สุด จากการศึกษาพบรา 13 สกุลในอากาศและ 12 สกุลบนพื้นผิวไม้ โดยชนิดที่เด่นในอากาศได้แก่ Aspergillus spp. (69.9 เปอร์เซนต์)และ Penicillium spp. (17.2 เปอร์เซนต์) ส่วนราชนิดที่เด่นบนพื้นผิวไม้ได้แก่ Aspergillus spp. (51.7 เปอร์เซนต์)และ Fusarium spp. (23.9 เปอร์เซนต์) ราส่วนใหญ่ที่คัดแยกได้นั้นก่อให้เกิดวงใสรอบโคโลนีบนอาหารเลี้ยงเชื้อ CarboxymethylCellulose Agar ซึ่งชี้ให้เห็นถึงการสร้างเอนไซม์เซลลูเลสได้ผลการศึกษาดังกล่าวแสดงให้เห็นถึงนัยที่ว่าราอาจมีอิทธิพลต่อการเสื่อมสภาพของไม้