การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบบทบาทในปัจจุบันกับบทบาทที่ควรจะเป็นของบุคลากรผู้ช่วยในงานเภสัชกรรมโรงพยาบาล ในทัศนคติของเภสัชกรที่ปฏิบัติงานอยู่ในกลุ่มงานเภสัชกรรม/ฝ่ายเภสัชกรรมชุมชน และศึกษาสถานการณ์กำลังคนในปัจจุบันของบุคลากรผู้ช่วยในงานเภสัชกรรม ในโรงพยาบาลสังกัดกองโรงพยาบาลภูมิภาค กระทรวงสาธารณสุข การศึกษาหลักเป็นการสำรวจทัศนคติของเภสัชกรทุกคนที่ปฏิบัติงานอยู่ในโรงพยาบาล สังกัดกองโรงพยาบาลภูมิภาคทุกโรงพยาบาลจำนวน 92 โรงพยาบาล รวม 755 คน ซึ่งแบ่งเป็น 12 เขตสาธารณสุขในส่วนภูมิภาค (มกราคม 2539) การศึกษาเปรียบเทียบเป็นการสำรวจความคิดเห็นของเจ้าพนักงานเภสัชกรรมจำนวน 97 คน ที่ปฏิบัติงานอยู่ในโรงพยาบาล จำนวน 12โรงพยาบาล ซึ่งได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งเขต โดยเลือกโรงพยาบาลจากเขตสาธารณสุขละ 1 โรงพยาบาล เป็นตัวแทนเพื่อเปรียบเทียบผลกับมุมมองของเภสัชกรที่ศึกษา เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลเป็นแบบสอบถามทางไปรษณีย์แบบตอบด้วยตนเองแบ่งเป็น 3 แบบ : สำหรับหัวหน้ากลุ่มงานเภสัชกรรม/ฝ่ายเภสัชกรรมชุมชน, เภสัชกร, และเจ้าพนักงานเภสัชกรรมที่ปฏิบัติงานอยู่ในกลุ่มงานเภสัชกรรม/ฝ่ายเภสัชกรรมชุมชนอัตราการตอบแบบสอบถามกลับสำหรับหัวหน้ากลุ่มงานเภสัชกรรม/ฝ่ายเภสัชกรรมชุมชน ร้อยละ 69.57, สำหรับเภสัชกร ร้อยละ51.28 และสำหรับเจ้าพนักงานเภสัชกรรม ร้อยละ 64.95ผลการศึกษาพบว่า เภสัชกรต้องการมอบหมายงานทางเทคนิคเภสัชกรรมให้แก่บุคลากรผู้ช่วยในงานเภสัชกรรมโรงพยาบาลที่ผ่านการฝึกอบรมความรู้ด้านเทคนิคเภสัชกรรมมาแล้ว(เจ้าพนักงานเภสัชกรรม) มากกว่าที่จะมอบหมายให้แก่บุคลากรผู้ช่วยในงานเภสัชกรรมโรงพยาบาลที่ไม่ได้ผ่านการฝึกอบรมความรู้ด้านเทคนิคเภสัชกรรม (ลูกจ้างในกลุ่มงานเภสัชกรรม/ฝ่ายเภสัชกรรมชุมชน) นอกจากนี้ เภสัชกรยังมีความคาดหวังที่จะมอบหมายงานทางเทคนิคเภสัชกรรมให้แก่เจ้าพนักงานเภสัชกรรมมากขึ้นกว่าในปัจจุบัน ในงานเภสัชกรรมโรงพยาบาล จำนวน 7 งาน ได้แก่ งานบริการผู้ป่วยนอก, งานบริการผู้ป่วยใน, งานผลิตยาทั่วไป, งานผลิตยาปราศจากเชื้อ, งานเตรียมผลิตภัณฑ์ปราศจากเชื้อสำหรับผู้ป่วยเฉพาะราย, งานบริหารเวชภัณฑ์, และงานเภสัชกรรมชุมชน ซึ่งสอดคล้องกับเจ้าพนักงานเภสัชกรรมที่มีความคิดเห็นว่าตนสามารถปฏิบัติงานทางเทคนิคเภสัชกรรมได้มากกว่าที่เภสัชกรมอบหมายให้ทำอยู่ในปัจจุบัน ในทั้ง 7 งานดังกล่าวเช่นเดียวกัน สำหรับสถานการณ์กำลังคนในปัจจุบันของบุคลากรผู้ช่วยในงานเภสัชกรรมโรงพยาบาล พบว่าเป็นบุคลากรผู้ช่วยที่ผ่านการฝึกอบรมความรู้ด้านเทคนิคเภสัชกรรมมาแล้ว ร้อยละ 26.96 (เจ้าพนักงานเภสัชกรรมร้อยละ 19.18 และผู้ช่วยเภสัชกร ร้อยละ 7.78) และบุคลากรผู้ช่วยที่ไม่ได้ผ่านการฝึกอบรมความรู้ด้านเทคนิคเภสัชกรรม ร้อยละ 73.04 (ลูกจ้าง ร้อยละ 72.33 และบุคลากรจากสาขาอื่น ร้อยละ 0.71) ของบุคลากรผู้ช่วยในงานเภสัชกรรมโรงพยาบาลทั้งหมด ทั้งนี้ เภสัชกรมีความต้องการเจ้าพนักงานเภสัชกรรมจำนวนมากขึ้นกว่าที่มีอยู่ในปัจจุบันในทุกๆ งาน ได้แก่ งานบริการผู้ป่วยนอก, งานบริการผู้ป่วยใน, งานผลิตยาทั่วไป, งานผลิตยาปราศจากเชื้อ,งานเตรียมผลิตภัณฑ์ปราศจากเชื้อสำหรับผู้ป่วยเฉพาะราย,งานวิเคราะห์คุณภาพยา, งานบริหารเวชภัณฑ์, งานข้อมูลข่าวสารทางยา, งานเภสัชกรรมชุมชน และงานอื่นๆ ซึ่งสอดคล้องกับมุมมองของเจ้าพนักงานเภสัชกรรมใน 6 งานได้แก่ งานบริการผู้ป่วยนอก, งานบริการผู้ป่วยใน, งานผลิตยาทั่วไป, งานวิเคราะห์คุณภาพยา, งานบริหารเวชภัณฑ์,และงานอื่นๆ การศึกษานี้สรุปว่า เภสัชกรมีความตั้งใจที่จะมอบหมายงานทางเทคนิคเภสัชกรรมให้แก่บุคลากรผู้ช่วยที่ผ่านการฝึกอบรม ความรู้ทางด้านเทคนิคเภสัชกรรมมาแล้วแต่ยังประสบปัญหาความขาดแคลนเจ้าพนักงานเภสัชกรรมที่ปฏิบัติงานอยู่ในโรงพยาบาล สังกัดกองโรงพยาบาลภูมิภาค