ปัญหาการออกและการบังคับใช้กฎหมายในเขตต่อเนื่องของประเทศไทยที่เกิดจากการประกาศเขตต่อเนื่อง เพื่อแก้ไขปัญหาการลักลอบค้าน้ำมันเถื่อนในเขตทางทะเลของประเทศไทยนั้น ประเทศไทยสามารถดำเนินการพิทักษ์รักษาผลประโยชน์ที่มีตามหลักกฎหมายระหว่างประเทศว่าด้วยทะเลในเรื่องเขตต่อเนื่องได้ โดยอำนาจรัฐที่ใช้ภายในเขตต่อเนื่อง เป็นการใช้เขตอำนาจเหนือเขต ซึ่งในการใช้เขตอำนาจดังกล่าวประเทศไทยสามารถใช้เขตอำนาจได้ในหลาย ๆ ประการ ได้แก่ เขตอำนาจในการวางกฎเกณฑ์และข้อบังคับในลักษณะการป้องกัน เขตอำนาจในการบังคับใช้สิทธิในการป้องกัน เขตอำนาจในการลงโทษต่อการฝ่าฝืนมาตรการป้องกันทั้งหลายของประเทศไทยที่ใช้บังคับอยู่ภายในเขตต่อเนื่อง ตลอดจนมีเขตอำนาจในการลงโทษต่อการฝ่าฝืนกฎเกณฑ์และข้อบังคับที่เกิดการกระทำความผิดขึ้นภายในเขตต่อเนื่องด้วย อย่างไรก็ตาม จากการศึกษาเปรียบเทียบแนวทางปฏิบัติของรัฐต่าง ๆ พบว่ามีแนวทางปฏิบัติของรัฐแบ่งออกเป็น4 แนวทาง ดังนี้ (1) กลุ่มประเทศที่ออกกฎหมายภายใน ในลักษณะการขยายกฎหมาย 4 เรื่อง ออกไปใช้บังคับในเขตต่อเนื่องของตน (2) กลุ่มประเทศที่ออกกฎหมายภายในในลักษณะใช้การป้องกันในเขตต่อเนื่อง แต่ไม่มีสิทธิในการลงโทษต่อการกระทำความผิดภายในเขตต่อเนื่อง (3) กลุ่มประเทศที่ออกกฎหมายภายใน ในลักษณะการวางกฎเกณฑ์ในการป้องกันและลงโทษต่อการฝ่าฝืนมาตรการป้องกัน (4) กลุ่มประเทศที่ออกกฎหมายภายใน ในลักษณะการคัดลอกข้อ 33 แห่งอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล สำหรับแนวทางที่เหมาะสมกับประเทศไทยเกี่ยวกับปัญหาในการออกและการบังคับใช้กฎหมายภายในเขตต่อเนื่อง ได้แก่แนวทางปฏิบัติของรัฐในกลุ่มที่ 3 ซึ่งในกรณีดังกล่าวประเทศไทยสามารถยึดถือแนวทางปฏิบัติของรัฐในกลุ่มเช่นว่านี้เป็นแนวทางที่เหมาะสมในการออกและการบังคับใช้กฎหมายภายในเขตต่อเนื่องของประเทศไทยเอง ซึ่งกฎเกณฑ์และข้อบังคับดังกล่าวจะต้องมีลักษณะเป็นเพียงกฎเกณฑ์ข้อบังคับในลักษณะการป้องกัน ในการเสนอกฎหมายเพื่อให้มีผลใช้บังคับได้ภายในเขตต่อเนื่อง เพื่อแก้ไขปัญหาการลักลอบค้าน้ำมันเถื่อนในเขตต่อเนื่องของประเทศไทยนั้น ถือได้ว่ามีความเหมาะสมและสอดคล้องกับหลักกฎหมายระหว่างประเทศว่าด้วยทะเลในเรื่องเขตต่อเนื่อง และไม่ถือว่าเป็นการขัดต่อเสรีภาพในทะเลของรัฐอื่นจนเกินไป