การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาและวิเคราะห์ถึงมาตรการทางกฎหมาย และอำนาจหน้าที่ขององค์กรที่มีความเกี่ยวข้องกับการจัดการและการพิทักษ์แนวปะการังในประเทศไทย ตลอดไปจนถึงโอกาสและบทบาทในการเข้ามามีส่วนร่วมเพื่อการจัดการและการพิทักษ์ทรัพยากรแนวปะการังโดยประชาชน ผลจากการศึกษาวิจัยพบว่า มาตรการทางกฎหมายที่ใช้ในการจัดการและการพิทักษ์แนวปะการังในปัจจุบัน ยังคงมีข้อบกพร่องและไม่ครอบคลุมไปในการแก้ไขปัญหาบางประการ ตลอดจนกระบวนการในการบังคับใช้กฎหมายที่มีอยู่ก็ยังไม่มีประสิทธิภาพมากเพียงพอที่จะใช้ในการแก้ไขปัญหาการถูกทำลายลงไปของทรัพยากรแนวปะการัง ส่วนบทบาทการดำเนินงานขององค์กรที่เกี่ยวข้องกับการจัดการและการพิทักษ์แนวปะการังทั้งองค์กรภาครัฐและองค์กรภาคเอกชนก็ยังคงขาดความชัดเจนไม่ต่อเนื่อง และขาดการประสานงานร่วมกันในลักษณะที่มีสหสัมพันธ์ระหว่างกัน นอกจากนี้แล้วประชาชนส่วนใหญ่ก็ยังไม่ได้เข้ามามีส่วนร่วมกับองค์กรภาครัฐ ในการคุ้มครองดูแลแหล่งทรัพยากรแนวปะการังมากเท่าที่ควร ซึ่งสภาพปัญหาต่าง ๆเหล่านั้นล้วนแต่ทำให้กระบวนการในการจัดการและการพิทักษ์แนวปะการังในประเทศไทยยังคงไม่มีประสิทธิภาพมากเท่าที่ควร จากสภาพปัญหาดังกล่าว ผู้วิจัยจึงได้เสนอแนะให้มีการปรับปรุงแก้ไขบทบัญญัติของกฎหมายที่ยังคงมีข้อบกพร่องเพื่อให้มีความเหมาะสมมากกว่าที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน และยังได้นำเสนอถึงแนวทางในการนำเอาวิธีการเพื่อความปลอดภัยมาใช้บังคับควบคู่ไปกับการลงโทษตามกฎหมายต่อผู้ที่ทำลายทรัพยากรแนวปะการังตามกฎหมาย ตลอดจนแนวทางในการบังคับใช้กฎหมาย เพื่อให้สามารถที่จะนำไปใช้ในการแก้ไขปัญหาการถูกทำลายลงไปของทรัพยากรแนวปะการังได้อย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น พร้อมทั้งการนำเสนอถึงแนวทางในการกำหนดบทบาทหน้าที่ในการดำเนินงานขององค์กรภาครัฐที่มีความเกี่ยวข้องกับการจัดการและการพิทักษ์แนวปะการัง เพื่อให้มีความชัดเจนและเป็นไปในแนวทางเดียวกัน และได้นำเสนอถึงการนำเอามาตรการในการจัดการทรัพยากรแนวปะการังที่มีความเหมาะสมมาปรับใช้ อาทิเช่น การจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ภายในแหล่งทรัพยากรแนวปะการัง เป็นต้น หรือการเร่งประชาสัมพันธ์เผยแพร่ให้ประชาชนได้ตระหนักถึงความสำคัญของทรัพยากรแนวปะการังตามธรรมชาติ ตลอดจนการส่งเสริมให้ประชาชนได้เข้ามามีส่วนร่วมกับภาครัฐในการจัดการและการพิทักษ์แนวปะการังของประเทศแล้ว ก็จะเป็นอีกแนวทางหนึ่งที่ได้นำเอามาปรับใช้เพื่อให้ทรัพยากรแนวปะการังในประเทศไทยได้รับการคุ้มครองดูแลอย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้นต่อไป