พอร์ซเลนที่ใช้ในงานฟันปลอมชนิดติดแน่นหลังการกรอแต่งจำเป็นต้องขัดเรียบและมันเงา แต่เนื่องจากมีข้อจำกัดทำให้ไม่สามารถนำชิ้นงานไปเคลือบผิวซ้ำได้ ทางเลือกอีกทางหนึ่งคือการขัดด้วยเครื่องมือและวิธีการที่เหมาะสมการวิจัยนี้จึงได้ทำการศึกษาเปรียบเทียบความเรียบของผิวพอร์ซเลนที่ขัดแต่งด้วยวิธีการต่าง ๆ บนผิวพอร์ซเลนชนิดวิต้า วีเอ็มเค 95 จำนวน 67 ชิ้น โดยใช้เครื่องวัดความขรุขระบนพื้นผิว (Mitutoyo Surftest) หาค่าความขรุขระของพื้นผิว (Ra) และภาพถ่ายจากกล้องจุลทรรศน์อิเลคตรอนชนิดส่องกราดกำลังขยาย 200 เท่าและ 1,000 เท่า ขั้นแรกทำการเปรียบเทียบผิวพอร์ซเลนที่เกิดจากการกรอแต่งรูปร่างด้วยหัวกรอหินสีเขียวและหัวกรอกากเพชร ชนิดละเอียด(15 ไมครอน) แล้วเลือกวิธีที่ได้ผิว พอร์ซเลนที่เรียบมากกว่ามาทำการขัดแต่งด้วยวิธีการต่าง ๆ 4 วิธี คือ ขัดด้วยชุดขัดโชฟุ, ชุดขัดเดีย ฟินิช, ครีมกากเพชรทรู สทริเปอร์และเคลือบผิวแบบธรรมชาติ เพื่อเปรียบเทียบความเรียบของผิวพอร์ซเลนก่อนและหลังการขัดแต่งในแต่ละวิธี และเปรียบเทียบความเรียบของผิวพอร์ซเลนหลังการขัดแต่งระหว่างวิธีต่าง ๆ 4 วิธี นำมาวิเคราะห์ด้วยสถิติ t-test,ANOVA และ Turkey-HSD test ที่ระดับความเชื่อมั่น(...)=0.05 พบว่าผิวพอร์ซเลนที่กรอด้วยหัวกรอหินสีเขียวมีความเรียบมากกว่าหัวที่กรอด้วยหัวกรอกากเพชรขนาด15 ไมครอน (P<0.05) ผิวพอร์ซเลนที่ได้รับการเคลือบผิวด้วยวิธีแอพพลายเกรซก่อนการขัดแต่งมีความเรียบมากกว่าผิวพอร์ซเลนหลังการขัดแต่งในกลุ่มที่ใช้ชุดขัดโชฟุชุดขัดเดีย ฟินิช และวิธีเคลือบผิวแบบธรรมชาติ แต่ไม่มีความแตกต่างเมื่อขัดด้วยเจลกากเพชรทรู สทริเปอร์(P<0.05) เมื่อเปรียบเทียบระหว่างวิธีต่าง ๆ พบว่าการเคลือบผิวแบบธรรมชาติมีความเรียบน้อยกว่าอีก 3 วิธี(P<0.05) แต่จากภาพถ่ายของกล้องจุลทรรศน์อิเลคตรอนชนิดส่องกราด พบว่าทั้ง 4 วิธีมีความแตกต่างกัน