เป้าหมายของงานวิจัยชิ้นนี้คือ ต้องการศึกษาว่ามีการกระจุกตัวของอำนาจในเมืองพังทลายจริงหรือไม่โดยตั้งสมมติฐานว่า "อำนาจของชุมชนเมืองพัทยามีลักษณะกระจุกตัวเฉพาะกลุ่ม ทำให้เกิดระบบอุปถัมภ์ในเมืองพัทยาและมีผลต่อการตัดสินใจในการบริหารกิจการของเมืองพัทยา"การศึกษาวิจัยได้กระทำในช่วงปี 2540-2541 โดยนำเอาทฤษฎีโครงสร้างอำนาจชุมชน และระบบอุปถัมภ์เป็นกรอบในการวิจัย และใช้วิธีการศึกษาเชิงคุณภาพ ผลการวิจัยพบว่า มีการกระจุกตัวของอำนาจในระดับสูงโดยกลุ่มการเมืองกลุ่มหนึ่งในเมืองพัทยา ซึ่งเป็นกลุ่มที่สามารถชนะการเลือกตั้งเข้ามาเป็นสมาชิกสภาเมืองพัทยาส่วนใหญ่ โดยอาศัยการอุปถัมภ์จากกำนันผู้ทรงอิทธิพล และสมาชิกสภาเมืองพัทยาเหล่านี้เองจะเป็นกลุ่มที่มีอิทธิพลต่อผลการตัดสินใจในการบริหารกิจการของเมืองพัทยา ซึ่งเป็นไปในทางเอื้อประโยชน์ต่อพวกพ้องของสมาชิกภายในกลุ่ม ผลของการศึกษาเรื่องนี้บ่งชี้ถึงแบบแผนทางการเมืองของเมืองไทยว่า ระบบอุปถัมภ์เป็นปัจจัยสำคัญในความสัมพันธ์ทางสังคมของบุคคลรวมตลอดถึง ความสัมพันธ์ทางการเมืองทั้งในระดับท้องถิ่นและระดับอื่น ๆ ด้วย