การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบความรู้ความสามารถ ในการเขียนภาษาอังกฤษเชิงอธิบายระหว่างนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่มีเพศและขนาดชั้นเรียนต่างกัน ในโรงเรียนมัธยมศึกษากรุงเทพมหานครกลุ่มตัวอย่างประชากรที่ใช้ในการวิจัย คือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ปีการศึกษา 2539 เพศหญิงจำนวน 223 คนเพศชายจำนวน 177 คน ซึ่งเรียนในโรงเรียนที่มีชั้นเรียนขนาดใหญ่ 200 คน และโรงเรียนที่มีชั้นเรียนขนาดเล็ก200 คน โดยได้จากการสุ่มแบบแบ่งชั้นหลายขั้นตอนเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบวัดความรู้และแบบสอบวัดความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษเชิงอธิบายอย่างละ1 ฉบับ ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น โดยได้รับการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 5 ท่าน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่ามัชฌิมเลขคณิต ค่ามัชฌิมเลขคณิตคิดเป็นร้อยละส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และอัตราส่วนวิกฤต ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. นักเรียนหญิงได้ ค่ามัชฌิมเลขคณิตคิดเป็นร้อยละของคะแนนรวม ทั้งความรู้และความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษเชิงอธิบายสูงกว่าครึ่งหนึ่งของคะแนนเต็มส่วนนักเรียนชายได้ค่ามัชฌิมเลขคณิตคิดเป็นร้อยละของคะแนนรวมทั้งความรู้และความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษเชิงอธิบายต่ำกว่าครึ่งหนึ่งของคะแนนเต็ม โดยนักเรียนหญิงได้คะแนนความรู้สูงสุดในด้านเนื้อหาที่สัมพันธ์กับเรื่องที่เขียน ต่ำสุดด้านความคล่องแคล่วในการสื่อความหมาย และได้คะแนนความสามารถสูงสุดในด้านกลไกในการเขียน ต่ำสุดในด้านไวยากรณ์และโครงสร้างของประโยค ส่วนนักเรียนชายได้คะแนนความรู้สูงสุดในด้านกลไกในการเขียน ต่ำสุดด้านความคล่องแคล่วในการสื่อความหมาย และได้คะแนนความสามารถสูงสุดด้านกลไกในการเขียน ต่ำสุดด้านความคล่องแคล่วในการสื่อความหมาย และเมื่อเปรียบเทียบจากขนาดของชั้นเรียน พบว่านักเรียนที่เรียนในชั้นเรียนที่มีขนาดใหญ่ ได้ค่ามัชฌิมเลขคณิตคิดเป็นร้อยละของคะแนนรวม ทั้งความรู้และความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษเชิงอธิบาย สูงกว่าครึ่งหนึ่งของคะแนนเต็ม ส่วนนักเรียนที่เรียนในชั้นเรียนที่มีขนาดเล็กได้ค่ามัชฌิมเลขคณิตคิดเป็นร้อยละของคะแนนรวมทั้งความรู้และความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษเชิงอธิบายต่ำกว่าครึ่งหนึ่งของคะแนนเต็ม โดยนักเรียนที่เรียนในชั้นเรียนที่มีขนาดใหญ่ได้คะแนนความรู้สูงสุดในด้านเนื้อหาที่สัมพันธ์กับเรื่องที่เขียน ต่ำสุดด้านไวยากรณ์และโครงสร้างของประโยค และคะแนนความสามารถสูงสุดด้านกลไกในการเขียน ต่ำสุดด้านไวยากรณ์และโครงสร้างของประโยคส่วนนักเรียนที่เรียนในชั้นเรียนที่มีขนาดเล็ก ได้คะแนนความรู้สูงสุดด้านกลไกในการเขียน ต่ำสุดด้านความคล่องแคล่วในการสื่อความหมาย และคะแนนความสามารถสูงสุดด้านกลไกในการเขียน ต่ำสุดด้านความคล่องแคล่วในการสื่อความหมาย 2. ในการเปรียบเทียบทั้งความรู้ และความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษเชิงอธิบายระหว่างนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่มีเพศและขนาดชั้นเรียนต่างกัน พบว่า ค่ามัชฌิมเลขคณิตของคะแนนรวมทั้งความรู้ และความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษเชิงอธิบาย ของนักเรียนที่มีเพศและขนาดชั้นเรียนต่างกัน แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ซึ่งเป็นไปตามสมมุติฐานที่ตั้งไว้