การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยด้านตัวนักศึกษา ด้านเศรษฐกิจและสังคม และด้านสภาพแวดล้อมของสถาบัน ที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาต่อและไม่ศึกษาต่อในระดับนาฏศิลป์ชั้นสูงของวิทยาลัยนาฏศิลป รวมทั้งเปรียบเทียบปัจจัยทั้ง 3 ด้านของนักศึกษาทั้ง 2 กลุ่ม โดยใช้แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ เป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างนักเรียนนักศึกษาจำนวน 567 คน และผู้บริหารจำนวน 10 คนวิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที การวิเคราะห์องค์ประกอบ การวิเคราะห์เนื้อหา ผลจากการวิจัยพบว่า 1. ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาต่อและไม่ศึกษาต่อของนักศึกษา ประกอบด้วยปัจจัยทั้ง 3 ด้าน คือ ด้านตัวนักศึกษาด้านเศรษฐกิจและสังคม ด้านสภาพแวดล้อมของสถาบัน จำนวน 6 องค์ประกอบ คือ ความผูกพันกับกลุ่มเพื่อน ความถนัดในการเรียนวิชาชีพด้านนาฏศิลป์ดนตรี การศึกษาสถาบันอื่นตามกลุ่มเพื่อน การสนับสนุนจากผู้ปกครองและค่าใช้จ่ายในการศึกษา ความไม่พึงพอใจในการเรียนด้านนาฏศิลป์ดนตรี และความมั่นใจในการประกอบอาชีพด้านนาฏศิลป์ดนตรี 2. การเปรียบเทียบปัจจัยของนักศึกษาที่ศึกษาต่อกับนักศึกษาที่ไม่ศึกษาต่อในระดับนาฏศิลป์ชั้นสูงของวิทยาลัยนาฏศิลปโดยที่ตัวแปรมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ0.01 พบว่านักศึกษาที่ศึกษาต่อมีปัจจัยประกอบด้วยองค์ประกอบสำคัญ คือ ความถนัดในการเรียนวิชาชีพด้านนาฏศิลป์ดนตรี การสนับสนุนจากผู้ปกครองและค่าใช้จ่ายในการศึกษา ความมั่นใจในการประกอบอาชีพด้านนาฏศิลป์ดนตรี และความผูกพันกับกลุ่มเพื่อนส่วนนักศึกษาที่ไม่ศึกษาต่อมีปัจจัยประกอบด้วยองค์ประกอบสำคัญคือ ความไม่พึงพอใจในการเรียนด้านนาฏศิลป์ดนตรี และการศึกษาต่อสถาบันอื่นตามกลุ่มเพื่อน