การวิจัยครั้งนี้ มีจุดมุ่งหมายเพื่อประยุกต์หลักการทางเภสัชจลนศาสตร์นำมาปรับ dosage regimens ของยาลิเธียมให้เหมาะสมกับผู้ป่วยแต่ละราย โดยพิจารณาจากระดับยาในเลือดควบคู่ไปกับอาการตอบสนองทางคลินิก ทั้งด้านผลการรักษา และอาการไม่พึงประสงค์หรืออาการพิษจากยาร่วมด้วย และเพื่อประเมินขนาดยาลิเธียมที่ใช้ในปัจจุบันเพื่อรักษาความผิดปกติทางจิตประเภทต่างๆว่าจะส่งผลให้ได้ระดับยาในเลือดของผู้ป่วยอยู่ใน therapeutic range หรือไม่ ผลการวิจัยพบว่า ในผู้ป่วยทั้งหมด 42 ราย มีร้อยละ80.95 มีระดับยาอยู่ใน therapeutic range ร้อยละ 11.91มีระดับยาอยู่ใน subtherapeutic range และผู้ป่วยร้อยละ7.14 มีระดับยาอยู่ใน overtherapeutic range ได้ใช้หลักการทางเภสัชจลนศาสตร์ปรับขนาดยาในผู้ป่วยที่มีอาการตอบสนองทางคลินิกที่ไม่ดี และ/หรือ มีอาการพิษจากยาลิเธียม จำนวน6 ราย ผู้ป่วยจำนวน 4 ราย ได้รับการเพิ่มขนาดยาและมีอาการตอบสนองทางคลินิกดีขึ้น และผู้ป่วยจำนวน 2 ราย ได้หยุดใช้ยาเนื่องจากมีอาการพิษเกิดขึ้น ความเข้มข้นของยาลิเธียมในเลือดที่ตรวจวัดได้ มีความแตกต่างที่ระดับความเชื่อมั่น 0.05 จากความเข้มข้นของยาลิเธียมในเลือดที่คำนวณได้จากสมการทางเภสัชจลนศาสตร์โดยประมาณค่าพารามิเตอร์ทางเภสัชจลนศาสตร์โดยใช้ข้อมูลพื้นฐานของผู้ป่วย รวมถึงค่าครีอะตินินในซีรัม และความเข้มข้นของยาลิเธียมในเลือดมีความสัมพันธ์กับอาการตอบสนองทางคลินิกทั้งด้านผลการรักษา และอาการไม่พึงประสงค์ หรืออาการพิษจากยาการทำนายระดับของยาลิเธียมในเลือดโดยการคำนวณจากค่าการขจัดยาลิเธียมออกจากร่างกายมีความแม่นยำมากกว่าการคำนวณจากค่าครี อะตินินในซีรัม ดังนั้นการติดตามตรวจปรับระดับยาลิเธียมที่ให้ผลในการรักษาโดยใช้หลักการทางเภสัชจลนศาสตร์สามารถช่วยให้การรักษาผู้ป่วยเป็นไปอย่างมีปลอดภัยและมีประสิทธิภาพดีขึ้น