วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาถึงลักษณะการจัดการแสดงรูปแบบการแสดง ตลอดจนความนิยมของลูกค้าที่มีต่อชุดการแสดงนาฏยศิลป์ไทยในร้านอาหาร และเหตุผลของความนิยม เพื่อทราบถึงสิ่งต่าง ๆ ดังกล่าว อันจะเป็นแบบอย่างในการกำหนด และพัฒนาแนวทางให้แก่ผู้ประกอบการด้านร้านอาหารที่จัดให้มีการแสดงนาฏยศิลป์ไทยต่อไปในอนาคต จากการศึกษาพบว่า ร้านอาหารที่จัดให้มีการแสดงนาฏยศิลป์ไทย มี 3 ประเภท คือ ประเภทของการจัดการในรูปแบบของบริษัท การจัดการในรูปแบบของการประมูลหรือการทำสัญญาเป็นระยะ การจัดการประเภทที่ 1 และ 3 จะมีการปรับปรุงและพัฒนาด้านการแสดงได้มากกว่าการจัดการประเภทที่ 2ในส่วนของรูปแบบการแสดงนั้น ทุกสถานที่มีรูปแบบการแสดงที่คล้ายคลึงกัน คือ เริ่มจากการบรรเลงดนตรีไทย ต่อจากนั้นจึงเป็นการแสดงนาฏยศิลป์ไทยตั้งแต่ต้นจนจบ โดยมีผู้บรรยายการแสดงภาษาอังกฤษเป็นสื่อกลางในการบรรยายให้ลูกค้าชาวต่างชาติเข้าใจ การศึกษาชุดการแสดงที่ลูกค้านิยมกระทำโดยการออกแบบสอบถามภาษาอังกฤษและญี่ปุ่น ตลอดจนการสัมภาษณ์มักคุเทศก์และลูกค้าของร้านอาหารโดยตรง ซึ่งผลจากการเก็บข้อมูลทำให้ทราบว่า ลูกค้านิยมการแสดงโขนชุดยกรบมากที่สุด รองลงมาคือ การแสดงศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวชุดพลอง-ไม้สั้น และฟันดาบ การแสดงนาฏยศิลป์ไทยในร้านอาหาร เป็นการเผยแพร่วัฒนธรรมของชาติด้านนาฏยศิลป์ไทยสู่สายตาชาวต่างชาติทางหนึ่ง ซึ่งถือเป็นสิ่งดีงามหากการแสดงดีเป็นที่ประทับใจของลูกค้า ก็จะส่งผลดีต่อวัฒนธรรมด้านนาฏยศิลป์ไทยต่อไป