ศึกษาเปรียบเทียบระดับยาอะมอกซิซิลลินในเนื้อเยื่อกระเพาะอาหาร ของผู้ป่วย Non Ulcer Dyspepsia (NUD)จำนวน 12 ราย ระหว่างกลุ่มที่ได้รับยาหลอกร่วมกับอะมอกซิซิลลิน (รูปแบบ I) และได้รับยาโอมีพราโซลร่วมกับอะมอกซิซิลลิน (รูปแบบ II) โดยทำการทดลองข้ามแบบสุ่ม เว้นระยะระหว่าง รูปแบบ I และ II 1 สัปดาห์ เก็บตัวอย่างเนื้อเยื่อกระเพาะอาหารที่เวลา 1.5 ชั่วโมงหลังรับประทานยา และเก็บตัวอย่างเลือดก่อนได้รับยาจนกระทั่ง 6 ชั่วโมงหลังได้รับยา นำตัวอย่างดังกล่าวไปวิเคราะห์หาระดับยาอะมอกซิซิลลินโดยวิธี HPLC ผลการศึกษาระดับยาอะมอกซิซิลลินในเนื้อเยื่อกระเพาะอาหารเมื่อได้รับยารูปแบบ I และ IIมีความแตกต่างระหว่างผู้ป่วยค่อนข้างสูง โดยพบปริมาณยาอะมอกซิซิลลินในช่วงค่อนข้างกว้างระหว่าง 0.00-1.74 และ0.00-1.25 มค.ก./ม.ก. ตามลำดับ ถึงแม้ว่าปริมาณเฉลี่ยของอะมอกซิซิลลินในเนื้อเยื่อกระเพาะอาหารเท่ากับ 0.25(+,-) 0.48 และ 0.28 (+,-) 0.40 มค.ก./ม.ก. ตามลำดับซึ่งไม่แสดงความแตกต่างกันในการทดสอบทางสถิติ (p=0.89)แต่เมื่อดูจากปริมาณยาในผู้ป่วยแต่ละคนอาจจำแนกได้เป็นกลุ่ม คือ 50 % ของกลุ่มมีระดับยาอะมอกซิซิลลินในเนื้อเยื่อกระเพาะอาหารเมื่อได้รับยารูปแบบ I สูงกว่ารูปแบบ II33 % ของกลุ่มพบระดับยาอะมอกซิซิลลินเมื่อได้รับโอมีพราโซลร่วมด้วยต่ำกว่าเมื่อได้รับยาหลอกร่วมด้วย และอีก 17%ไม่พบระดับยาอะมอกซิซิลลินในเนื้อเยื่อกระเพาะอาหารทั้งสองรูปแบบ ดังนั้นอาจกล่าวได้ว่าโอมีพราโซลน่าจะไม่แสดงผลอย่างชัดเจนต่อระดับยาอะมอกซิซิลลินในเนื้อเยื่อกระเพาะอาหาร ซึ่งควรจะได้มีการศึกษาเพิ่มเติมถึงผลการออกฤทธิ์ร่วมกันระหว่างยาทั้งสองสำหรับค่าพารามิเตอร์ทางเภสัชจลนศาสตร์ของยาอะมอกซิซิลลินในซีรั่มเมื่อได้รับยาในรูปแบบI และ II ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่นัยสำคัญเท่ากับ 0.05 โดยค่า Cmax เท่ากับ 14.62(+,-)5.39 และ 12.65(+,-)4.76 มค.ก./ม.ล. ตามลำดับ Tmaxเท่ากับ 2.3(+,-)1.0 และ 2.0(+,-)0.9 ช.ม. ตามลำดับ และค่า AUC(,0-6) เท่ากับ 40.79(+,-)13.26 และ 38.75(+,-)15.04 มค.ก./มล.xช.ม. ตามลำดับ ผลที่ได้ค่อนข้างจะแสดงให้เห็นว่าการให้โอมีพราโซลร่วมกับอะมอกซิซิลลินไม่มีผลต่อค่าพารามิเตอร์ทางเภสัชจลนศาสตร์ของอะมอกซิซิลลินในซีรั่ม