ประสิทธิภาพการกำจัดไอออนของโลหะหนักในน้ำเสียสังเคราะห์ด้วยการใช้ขี้เลื่อย ฟางข้าว และขุยมะพร้าวขึ้นอยู่กับชนิดของไอออนโลหะหนัก ความเข้มข้นของโลหะหนักพีเอชของน้ำเสีย ชนิดของวัสดุเหลือทิ้งจากการเกษตร ปริมาณของวัสดุที่ใช้ และเวลาที่วัสดุดังกล่าวสัมผัสกับน้ำเสีย การหาปริมาณไอออนของโลหะที่เหลือจากการกำจัดของขี้เลื่อยฟางข้าวและขุยมะพร้าวจะใช้วิธีไตเตรตกับอีดีทีเอ ผลจากการกำจัดไอออนของตะกั่ว (Pb('2+)) และไอออนของปรอท (Hg('2+)) ด้วยขี้เลื่อย ฟางข้าว และขุยมะพร้าวซึ่งจะเป็นการศึกษาแบบทีละเท (batch studies) พบว่าขุยมะพร้าวที่ความเข้มข้น 50 ส่วนในล้านส่วน ปริมาณ 0.20กรัม ความสามารถในการกำจัดไอออนของตะกั่ว และไอออนของปรอทในน้ำเสียสังเคราะห์ สามารถที่จะกำจัดได้ 80 % และ78 % ตามลำดับ และเมื่อเปรียบเทียบกับการใช้ขึ้เลื่อยและฟางข้าว พบว่า ขุยมะพร้าวจะมีความสามารถในการกำจัดไอออนของโลหะหนักได้ดีกว่าขี้เลื่อย และฟางข้าว สำหรับน้ำเสียจากโรงงานแบตเตอรี่ที่ความเข้มข้น ของตะกั่ว0.3-0.7 ส่วนในล้านส่วน พบว่าขี้เลื่อย ฟางข้าว และขุยมะพร้าวสามารถกำจัดไอออนของตะกั่วได้เกือบ 100 %