การใช้เทคนิคโทรสัมผัสเพื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดิน ที่เป็นผลมาจากการพัฒนาการท่องเที่ยวบริเวณเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี ระหว่างปี 2531 ถึง 2537โดยใช้ข้อมูล Thematic Mapper จากภาพถ่ายดาวเทียม LANDSATและวิธี Nearest Neighbour Classification จำแนกการใช้ประโยชน์ที่ดินออกเป็น 4 ประเภท คือ (1) พื้นที่การเกษตร(2) พื้นที่ป่าไม้ (3) พื้นที่ชายหาด และ (4) พื้นที่ท่องเที่ยวจากการศึกษาพบว่า การท่องเที่ยวทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดิน โดย พื้นที่ท่องเที่ยวเพิ่มขึ้นจาก 14.22ตร.กม. ในปี 2531 เป็น 41.65 ตร.กม. ในปี 2537 เพิ่มขึ้น65.86%) ส่วนพื้นที่การใช้ประโยชน์ที่ดินอื่นๆ มีแนวโน้มลดลง ซึ่งพื้นที่ท่องเที่ยวที่เพิ่มขึ้น ในอดีตเคยเป็นทั้งพื้นที่การเกษตร ป่าไม้ และพื้นที่ชายหาด นอกจากนั้นในการศึกษาครั้งนี้ยังใช้ระบบสารสนเทศทางภูมิศาสตร์(Geographic Information System : GIS) และเทคนิคMulticriteria Evaluation (MCE) หาพื้นที่ที่เหมาะสมสำหรับการท่องเที่ยวจากปี 2531 โดยพิจารณาถึง ระยะห่างจากชายหาด ระยะห่างจากถนน ความลาดชันของพื้นที่ และข้อกำหนดสำหรับพื้นที่ที่ไม่ควรพัฒนา อันได้แก่ พื้นที่ป่าไม้พื้นที่ที่อยู่ห่างจากชายหาดน้อยกว่า 50 เมตร และชุมชนดั้งเดิมของเกาะสมุย เมื่อเปรียบเทียบพื้นที่ที่เหมาะสมตามเทคนิค MCE กับพื้นที่ท่องเที่ยวในปี 2537 พบว่า2537 พบว่า พื้นที่เพื่อการท่องเที่ยวของ เกาะสมุยอยู่ในสภาพที่เกินกว่าพื้นที่ที่เหมาะสมในการพัฒนาการท่องเที่ยวของเกาะ และก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดินและความเสื่อมโทรมของทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม