การวิจัยนี้เป็นการศึกษาวิธีการปรับปรุงการใช้งานยางธรรมชาติโดยวิธีทำปฏิกิริยากราฟต์โคโพลิเมอไรเซชันด้วยเมทิลเมทาคริเรต ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อสภาวะการเตรียมคือ ปริมาณเมทิลเมทาคริเรต อุณหภูมิ ระยะเวลา และความเข้มข้นของน้ำยางธรรมชาติ ผลการศึกษาคือหาประสิทธิภาพการกราฟต์ โดยการสกัดด้วยตัวทำละลายที่เหมาะสม และหาเปอร์เซนต์การเปลี่ยนแปลง ทำการตรวจสอบกราฟต์ยางธรรมชาติที่ได้ด้วยเครื่องอินฟราเรดสเปกโทรสโกปี ตรวจสอบสมบัติทางความร้อนของกราฟต์ยางธรรมชาติด้วยเครื่อง TGA และ DSCและตรวจสอบสมบัติการวัลคาไนซ์ด้วยเครื่องมอนซานโต-รีโอมิเตอร์ นอกจากนี้ได้ศึกษาสมบัติทางกายภาพของโพลิเมอร์ผสมระหว่างพลาสติกโพลิไวนิลคลอไรด์(พีวีซี) และ กราฟต์ยางธรรมชาติ ศึกษาผลของปริมาณเมทิลเมทาคริเรต อัตราส่วนของพีวีซีกับกราฟต์ยางธรรมชาติ และปริมาณสารเสริมสภาพพลาสติกต่อสมบัติของโพลิเมอร์ผสม โดยทำการผสมองค์ประกอบต่างๆด้วยเครื่องบดผสมสองลูกกลิ้ง และเตรียมชิ้นทดสอบด้วยเครื่องอัดเบ้าด้วยความร้อนที่ 165 องศาเซลเซียส พบว่า โมดูลัสที่ 300 เปอร์เซนต์ของการยืด ความทนทานต่อแรงดึง ความทนทานต่อการฉีกขาด ความแข็ง และความทนทานต่อน้ำมัน มีค่าสูงขึ้นเมื่อเพิ่มปริมาณของเมทิลเมทาคริเรต ขณะที่เปอร์เซนต์การยืดจนขาดมีค่าลดลง เมื่อเพิ่มอัตราส่วนของพีวีซี พบว่าสมบัติทางกายภาพมีค่าลดลง แต่ความทนทานต่อน้ำมันเพิ่มขึ้นอัตราส่วนที่เหมาะสมเตรียมได้จากการผสม GNR-60 กับ PVC-P20โดยใช้อัตราส่วน 80/20 สมบัติที่ได้คือ โมดูลัสที่ 300เปอร์เซนต์ของการยืด ความทนทานต่อแรงดึง เปอร์เซนต์การยืดจนขาด ความทนทานต่อการฉีกขาด ความแข็งและความทนทานการสึกหรอ มีค่าเท่ากับ 20.88 MPa, 22.01 MPa, 323%, 59.70N/mm, 94.68 IRHD, และ 0.2368 cm('3)/2000 รอบ ตามลำดับ