การวิจัยนี้เป็นการศึกษาผลกระทบของการใช้สารเติมแต่งประเภทสารช่วยกระจายตัว (Dispersant) และความเร็วรอบเครื่องยนต์ (Speed) ที่มีต่อสารพอลิไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอน (Polycyclic Aromatic Hydrocarbons

PAHs) ในไอเสียจากเครื่องยนนต์แกโซลีน การวิจัยใช้เครื่องยนต์ขนาด4 สูบ ความจุกระบอกสูบรวม 1,500 ลูกบาศก์เซนติเมตร อนุภาคขนาดเล็ก (Particulates) และสารกึ่งระเหย (Semivolatilegases) จากไอเสียถูกเก็บรวบรวยมด้วยแผ่นกรองใยแก้ว (GlassMicrofibre) และโฟมโพลิยูรีเทนตามลำดับ ตัวอย่างถูกนำมาสกัดแยกด้วยเครื่องสกัดแยกแบบ Soxhlet โดยใช้ไซโคลเฮกเซนแล้วทำให้เข้มข้นขึ้นก่อนนำไปวิเคราะห์ด้วยเครื่องแก๊สโครมาโตกราฟ-แมสสเปกโทรมิเตอร์ สารพอลิไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอนที่พบในไอเสียจากเครื่องยนต์ทดสอบคือ naphthalone,acenaphthylene, fluorene, phenanthrene, anthracenc,fluoranthene และ pyrene ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่าความเร็วรอบของเครื่องยนต์มีผลต่อปริมาณสารพอลิไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอนในไอเสีย ความเร็วรอบที่เหมาะสมซึ่งทำให้มีปริมาณสารพอลิไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอนในไอเสียต่ำที่สุดคือ 1,500 รอบต่อนาที ปริมาณสารพอลิไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอนในไอเสียถูกพบมากขึ้นเมื่อความเร็วรอบสูงขึ้น สารพอลิไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอนในไอเสียยังขึ้นอยู่กับสารช่วยกระจายตัวในน้ำมันแกโซลีน ปริมาณสารช่วยกระจายตัวที่ให้ประสิทธิภาพสูงที่สุดในการลดปริมาณสารพอลิไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอนในไอเสียคือ 400 ส่วนในล้านส่วน(โดยปริมาตร)